Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyNa mapach:
| Gemeentemuseum Den Haag | |
 Widok ogólny muzeum |
|
| Nazwa ojczysta | Gemeentemuseum Den Haag |
| Nazwa angielska | Gemeentemuseum Den Haag |
| Data założenia | 1935 |
| Państwo |  Holandia |
| Miasto | Haga |
| Adres | Stadhouderslaan 41 2517 HV Den Haag Postbus 72 2501 CB Den haag, Netherlands |
| Dyrektor | Wim van Krimpen |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
| Strona internetowa muzeum | |
Gemeentemuseum Den Haag (Muzeum Miejskie w Hadze) to galeria sztuki znajdująca się w Hadze, mająca głównie zbiory sztuki z XIX i XX w. Kolekcja malarska obejmuje dzieła malarzy holenderskich: Jana Steena, Jana van Goyena, Jacoba van Ruisdaela , największy zbiór prac Pieta Mondriana oraz twórczość ilustrującą XIX-wieczne odrodzenie malarstwa holenderskiego. Poza tym w zbiorach muzeum znaleźć można kryształy i szkła włoskie, porcelanę z Delft i Chin, srebra haskie oraz instrumenty muzyczne[1].
Spis treści |
Budynek muzeum zaprojektował architekt Hendrik Petrus Berlage (1856-1934), pionier nowoczesnej architektury w Holandii na początku XX w. Kontrowersyjny projekt Gemeentemuseum stanowił jego szczytowe osiągniecie (artysta zmarł na rok przed oddaniem muzeum do użytku)[2].
Główne wejście do muzeum znajduje się od strony Stadhouderslaan. Do wnętrza prowadzi zadaszony, umieszczony pomiędzy dwoma pylonami korytarz, flankowany przez dwa baseny, pomyślany jako wprowadzenie zwiedzających w świat sztuki. Poprzez szklane ściany korytarza widać odbijającą się w wodzie fasadę budynku[3].
Budynek muzeum został zbudowany z betonu i żelaza. Obliczenia konstrukcyjne wykonali inżynierowie z Wydziału Robót Miejskich, znający innowacyjną technologię konstrukcji betonowych. Dla zbudowania muzeum wyprodukowano ok. 12000 m3 betonu a strukturę budowli wzmocniło 1200 kg żelaza. Beton był wylewany z wysokiej wieży i rozprowadzany rurami do miejsc przeznaczenia. Wysokość wieży pozwalała na rozprowadzanie betonu bez użycia pomp. Betonowy korpus budynku został oblicowany cegłami w kolorze ochry[4].
Projekt budynku muzeum opiera się na siatce składającej się z kwadratów i sześcianów o boku 1.1 m. Wszystkie ściany i kolumny są umieszczone na systemie linii i ich przecięć, tworzących siatkę. Liczba 11 i jej wielokrotność powtarza się w całym budynku. Przykładowo, zarówno długość korytarza prowadzącego do muzeum jak i wymiary gablot wystawowych, które Berlage zaprojektował dla dla ekspozycji wyrobów rzemiosła artystycznego opierają się na tej właśnie liczbie. Rezultatem jest poczucie równowagi i harmonii, przenikające cały projekt. Do koncepcji tej dopasowano nawet rozmiar cegieł, którymi oblicowano budynek. Od środka każdej cegły do środka następnej odległość jest stała: 5,5 x 11 x 22 cm. Każdy z tych wymiarów stanowi podwielokrotność wymiaru podstawowego: 1,1 m[5].
Muzealne zbiory sztuki zgrupowane są w następujących działach:
Kolekcja sztuki współczesnej stanowi szeroki przegląd kierunków artystycznych od początku XIX w. Oczy z piercingiem Charley Toorop i Miska z jajkami Florisa Verstera sąsiadują tu z dziełami czołowych artystów zagranicznych, w tym Picassa i Moneta oraz obszerną kolekcją prac niemieckich ekspresjonistów. Taka ekspozycja umożliwia umieszczenie holenderskich szkół realizmu i symbolizmu oraz ruchu De Stijl w międzynarodowym kontekście. Wyjątkową część zbiorów stanowią dzieła artystów szkoły haskiej oraz imponująca seria prac Mondriana, od melancholijnych pejzaży do błyskotliwego Victory Boogie Woogie[6].
Pokój druków w ramach działu Sztuki Współczesnej obejmuje szeroki, liczący ok. 50000 pozycji, zbiór rysunków, druków i posterów z XIX i XX w., stworzonych przeważnie przez artystów holenderskich. Wśród eksponatów znajduje się świetna kolekcja XIX-wiecznej grafiki francuskiej, w tym prace Bresdina, Redona i Toulouse-Lautreca. Reprezentowana też jest grafika niemiecka epoki ekspresjonizmu[7].
Projektując muzeum Berlage wyznaczył ważne miejsce dla pewnej ilości historycznych wnętrz mieszkalnych. Prezentowane są tu oryginalne pomieszczenia z różnych okresów oraz kryte dziedzińce. Większość pomieszczeń pochodzi z domów, które zostały zburzone. Ściany, kominki i sufity uratowanych pomieszczeń zostały zrekonstruowane w muzeum, uzupełnione niekiedy podobnymi stylistycznie elementami wyposażenia pochodzącymi z innych domów. Berlage specjalnie dopasował wysokość pomieszczeń muzealnych do wysokości eksponowanych wnętrz[8].
Gemeentemuseum posiada jedną z czołowych kolekcji mody na świecie. Zbiór obejmuje zarówno ubiory historyczne jak i współczesne, uzupełnione zbiorem dodatków, klejnotów, projektów mody i druków[9].
Dział muzyki prezentuje obszerny zbiór instrumentów muzycznych, materiały ilustracyjne oraz bibliotekę muzyczną oraz dokumentację historyczną dotyczącą muzyki, głównie europejskiej, w tym manuskrypty kompozytorów holenderskich[10].
W oryginalnych, zaprojektowanych przez Berlage'a gablotach eksponowana jest ceramika z Delft, porcelana z haskiej firmy Rozenburg, szkło weneckie a także ceramika z Bliskiego, Środkowego i Dalekiego Wschodu. W dziale tym znajduje się ponadto kolekcja mebli oraz zbiór elementów wyposażenia wnętrz[11].
Gemeentemuseum Den Haag zatrudnia bezpośrednio 145 pracowników oraz pewną ilość pracowników wynajętych. W 1999 muzeum zostało sprywatyzowane i obecnie prowadzone jest przez fundację (Stichting), na czele której stoi dyrektor. Organizacyjnie muzeum dzieli się na 4 działy: Zbiory, Wystawy, Dział Informacji i Zarząd[12].
Anton Mauve, Owce nad groblą, ?
Anton Mauve, Autoportret, 1884-1888
Vincent van Gogh, Martwa natura z ceramiką, kuflem piwa i butelkami, 1884
Theo van Doesburg, Gracze w karty, 1916-17
Theo van Doesburg, Compositie-IX, 1917-18
Theo van Doesburg, Compositie XVII, 1919
Theo van Doesburg, Contra-Composition XVI, 1925
Jürgen Partenheimer, Weltachse V, 2000
Carel Kneulman, Jacob en de engel
Henry Moore, Large locking piece
David Bade, Big Fish Day (avant la lettre) , 2002
