| Genowefa Wiśniowska | |
![]() |
|
| Data i miejsce urodzenia | 4 marca 1949 Ożary |
| Przewodniczący Klubu Parlamentarnego Samoobrony RP (p.o.) | |
| Przynależność polityczna | Samoobrona Rzeczpospolitej Polskiej |
| Okres urzędowania | od 26 października 2005 do 9 maja 2006 |
| Poprzednik | Andrzej Lepper |
| Następca | Krzysztof Filipek |
| Wicemarszałek Sejmu V kadencji | |
| Przynależność polityczna | Samoobrona Rzeczpospolitej Polskiej |
| Okres urzędowania | od 9 maja 2006 do 4 listopada 2007 |
Genowefa Wiśniowska z domu Stopa (ur. 4 marca 1949 w Ożarach) – polski polityk, działaczka związkowa, psycholog, ekonomistka, przedsiębiorca, posłanka na Sejm IV i V kadencji, wicemarszałek Sejmu w latach 2006–2007.
Spis treści |
Ma wykształcenie wyższe. Jest absolwentką: Technikum Ekonomicznego w Legnicy, Studium Kulturalno-Oświatowego we Wrocławiu, a także Wydziału Psychologii Zarządzania Instytutu Ekonomii i Kultury w Moskwie (filia w Warszawie), gdzie ukończyła w 2000 studia z zakresu psychologii zarządzania. Wcześniej podjęła nieukończone ostatecznie studia ekonomiczne na Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu.
W latach 1968–1986 była księgową w Zakładach Naprawczych Mechanizacji Rolnictwa w Ząbkowicach Śląskich. Następnie, do 1990 pracowała Wojewódzkim Przedsiębiorstwie Handlu Wewnętrznego w Wałbrzychu. W kolejnych latach prowadziła działalność gospodarczą. Była właścicielką m.in. sklepu w Ząbkowicach Śląskich oraz Zakładu Usługowo-Handlowego.
Działała w ZHP. W latach 70. była animatorem kultury w oddziale Stowarzyszenia "Pax". Od 1980 należała do NSZZ "Solidarność". Pełniła funkcję wiceprzewodniczącej komisji zakładowej związku[1].
W 1991 wraz z innymi działaczami (między innymi z Andrzejem Lepperem) była współzałożycielką Związku Zawodowego "Samoobrona", w którym objęła funkcję sekretarza generalnego. W 1992 współtworzyła partię Przymierze Samoobrona (działającą później pod nazwą Samoobrona Rzeczpospolitej Polskiej), a następnie została jej wiceprzewodniczącą. W wyborach parlamentarnych w 1993 bez powodzenia kandydowała z jej listy do Sejmu w województwie wałbrzyskim (otrzymała 1260 głosów). W latach 2003–2008 przewodniczyła strukturom partii w województwie podlaskim[2][3]. W latach 90. kierowała biurem krajowym Samoobrony RP w Warszawie.
W wyborach do Sejmu w 2001 z ramienia Samoobrony RP uzyskała mandat poselski z okręgu podlaskiego liczbą 12 587 głosów. W Sejmie IV kadencji była przewodniczącą Komisji Mniejszości Narodowych i Etnicznych, wiceprzewodniczącą Komisji nadzwyczajnej ds. zmian w Regulaminie Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, członkinią Komisji ds. Równego Statusu Kobiet i Mężczyzn, wiceprzewodniczącą Parlamentarnej Grupy Kobiet, członkinią Rady Służby Cywilnej przy Prezesie Rady Ministrów oraz wiceprzewodniczącą Klubu Parlamentarnego Samoobrony RP. W 2003 została obserwatorem, a od 1 maja do 17 lipca 2004 była tymczasowym posłem do Parlamentu Europejskiego. Zasiadała w Komisji Spraw Konstytucyjnych PE[4].
W wyborach w 2005 ponownie została wybrana posłem, uzyskując 10 670 głosów. Od 9 listopada 2005 do 9 grudnia 2005 zasiadała w Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży. 9 listopada 2005 została członkinią i równocześnie zastępcą przewodniczącego Komisji Kultury i Środków Przekazu. Sprawowała obie te funkcje do 12 maja 2006. Była także członkiem stałej delegacji do Zgromadzenia Parlamentarnego Polski, Litwy i Ukrainy. Od października 2005 do maja 2006 pełniła funkcję przewodniczącej klubu parlamentarnego. 9 maja 2006 została wybrana wicemarszałkiem Sejmu V kadencji w miejsce mianowanego kilka dni wcześniej na funkcję wicepremiera i ministra rolnictwa i rozwoju wsi Andrzeja Leppera[5].
W przedterminowych wyborach parlamentarnych w 2007 nie uzyskała ponownie mandatu (dostała 2813 głosów). W grudniu 2007 zrezygnowała z zasiadania we władzach Samoobrony RP[6], a następnie wycofała się z działalności politycznej.
Została odznaczona medalami "Zasłużony dla Rolnictwa" i "Zasłużony dla Polskiej Racji Stanu".
Jest rozwiedziona, ma dwoje dzieci. Jest teściową byłej posłanki Elżbiety Wiśniowskiej.
|
||||||||||