Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| George Best | ||
| Imię i nazwisko | George Best | |
| Data i miejsce urodzenia |
22 maja 1946 Belfast, Irlandia Północna |
|
| Data i miejsce śmierci |
25 listopada 2005 Londyn, Anglia |
|
| Pozycja | skrzydłowy | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1963-1974 1975 1975 1976 1976-1977 1977 1977 1978 1978-1979 1979-1980 1980 1980 1981 1983 1983 1984 |
Manchester United Stockport County Cork Celtic Los Angeles Aztecs Fulham Los Angeles Aztecs Fulham Los Angeles Aztecs Fort Lauderdale Strikers Hibernian San Jose Earthquakes Hibernian San Jose Earthquakes Bournemouth Brisbane Lions Tobermore Razem |
361 (137) 3 (2) 3 (0) 24 (15) 37 (8) 25 (13) 10 (2) 12 (1) 33 (7) 16 (3) 26 (8) 6 (0) 30 (13) 5 (0) 4 (0) 1 (0) 596 (209) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1964-1978 | Irlandia Północna | 37 (9) |
George Best (ur. 22 maja 1946 w Belfaście, zm. 25 listopada 2005 w Londynie), piłkarz północnoirlandzki, wieloletni zawodnik Manchesteru United.
W latach 1963-1975 grał w ataku Manchesteru United (z numerem 7,8,10,11 na koszulce), wystąpił w 361 meczach ligowych i strzelił 137 bramek. Łącznie w Manchesterze zdobył 179 goli w 466 meczach. Był jednym z najskuteczniejszych napastników ligi angielskiej przełomu lat 60. i 70. Zdobył mistrzostwo Anglii w 1965 i 1967, a w 1968 sięgnął wraz z zespołem po Puchar Europy Mistrzów Krajowych. W t.r. został uznany za piłkarza roku przez pismo "France Football", analogiczny tytuł ligi angielskiej przyznało mu Stowarzyszenie Dziennikarzy Piłkarskich. Znalazł się w 2004 na liście FIFA 100, opracowanej przez Pelégo na 100-lecie FIFA.
Jego kariera reprezentacyjna była dużo mniej efektowna niż klubowa. Wystąpił w 37 meczach stosunkowo słabej ekipy Irlandii Północnej, strzelając 9 bramek. Nie miało to wpływu na jego popularność; uważany za jednego z piłkarzy o największym naturalnym talencie sportowym (porównywany często z Pelé), ze względu na wygląd (szczególnie fryzurę) nazywany był często "piątym Beatlesem".
W 1975 został odsunięty od gry w Manchesterze po problemach z alkoholem. Kontynuował karierę jeszcze prawie dziesięć lat w mniej znanych klubach (m.in. Stockport County, A.F.C. Bournemouth, Fulham F.C., Hibernian F.C., a także w klubach amerykańskich). W 1984 trafił na trzy miesiące do więzienia za jazdę samochodem pod wpływem alkoholu; kilka lat później wystąpił w telewizji BBC wyraźnie pijany. Daleki od sportowego tryb życia wkrótce przyczynił się do pogorszenia stanu zdrowia, w 2000 doszło do transplantacji wątroby. W listopadzie 2004 Best podjął próbę powrotu do piłki jako trener młodzieży w klubie Portsmouth FC.
Stan zdrowia Besta uległ znacznemu pogorszeniu jesienią 2005. W listopadzie trafił on w bardzo ciężkim stanie do szpitala. 25 listopada zmarł.
George Best jest bohaterem biograficznego filmu fabularnego produkcji brytyjskiej pt. Best (2000, reż. Mary McGuckian). W rolę Besta wcielił się irlandzki aktor John Lynch. Jego imię nosi lotnisko w Belfaście (George Best Belfast City Airport).
Z wizerunkiem George'a Besta został wydrukowany banknot, który wszedł do obiegu 27 listopada 2006 r. w Irlandii Północnej i w regionie Manchesteru.
George Best jest bohaterem piosenki zespołu Myslovitz pt."Książę życia umiera".
|
|||||
|
|||||
|
|||||
