Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
 |
Ten artykuł od 2012-01 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| George Carlin | |
.jpg&filetimestamp=20080528050739) George Carlin w kwietniu 2008 |
|
| Prawdziwe imię i nazwisko | George Denis Patrick Carlin |
| Data i miejsce urodzenia | 12 maja 1937 Nowy Jork,  USA |
| Data i miejsce śmierci | 22 czerwca 2008 Santa Monica, Kalifornia, USA |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
 George Carlin w Wikicytatach |
|
| Strona internetowa | |
George Dennis Carlin (ur. 12 maja 1937 w Nowym Jorku, zm. 22 czerwca 2008) – amerykański komik typu stand-up, aktor, pięciokrotny laureat nagrody Grammy[1].
Carlin był szczególnie znany ze swojego krytycznego podejścia do świata i obserwacji dotyczących amerykańskiego społeczeństwa i towarzyszących mu tematów tabu. W swoich najnowszych występach najczęściej poruszał on tematy polityczne i religijne oraz wyśmiewał absurdy rządzące dzisiejszym światem.
Przez stację Comedy Central został uznany za drugiego największego komika stand-up w historii. Przed nim uplasował się tylko Richard Pryor.
Spis treści |
Urodził się w Nowym Jorku. Mieszkał w dzielnicy Manhattan, wychowywała go matka, która rozstała się z ojcem George'a, gdy ten miał 2 miesiące.
W wieku lat 14 Carlin porzucił szkołę, jakiś czas później wstąpił do amerykańskich Sił Powietrznych, gdzie przeszedł szkolenie jako specjalista od radarów. W trakcie służby pracował jako DJ w stacji radiowej w pobliskim mieście Shreveport. Nie ukończywszy służby, wystąpił z armii w roku 1957. W 1959 roku wraz z Jackiem Burnsem stworzył duet, który z sukcesami występował w audycjach radiowych stacji z Fort Worth. W roku 1960 obaj wyjechali do Kalifornii, gdzie przez dwa lata występowali razem, po czym ich drogi rozdzieliły się.
W latach 60. George Carlin zaczął pojawiać się w programach telewizyjnych. W roku 1961 poślubił Brendę Hosbrook, którą poznał rok wcześniej podczas tournée. Dwa lata później urodziła im się córeczka Kelly. W roku 1971 para odnowiła w Las Vegas przysięgi małżeńskie.
W tym okresie George zmienił zarówno treści swoich występów, jak i sposób ubierania się. W okresie, gdy popularni byli eleganccy komicy w garniturach, jego wytarte jeansy, broda i kolczyki nie przysparzały mu widowni. Dzięki jakości swych występów szybko odzyskał jednak popularność. W latach 70. udoskonalił swój najbardziej znany występ pt. "Seven Words You Can Never Say On Television" ("Siedem słów, których nie możesz powiedzieć w telewizji"), za którego wykonywanie został aresztowany w 1972 roku. W tym czasie jego występy stały się nieprzewidywalne. Jeśli publiczność nie śmiała się, Carlinowi zdarzało się przerwać występ lub zwyzywać publiczność; czasem w ogóle nie pojawiał się na scenie.
U szczytu kariery, w roku 1976, Carlin niespodziewanie przestał dawać występy na żywo. W tym czasie zaczął z kolei wykonywać programy dla stacji HBO. W trakcie przerwy w występach George Carlin przeżył pierwszy z trzech zawałów serca.
W roku 1981 nastąpił powrót Carlina na scenę, związany z wydaniem albumu uznanego za jedno z jego największych osiągnięć – "A Place For My Stuff". Lata 90. to okres w którym George Carlin występował w licznych filmach i serialach, a także prowadził własny program "The George Carlin Show". W roku 1997, na dzień przed sześćdziesiątymi urodzinami George'a zmarła jego żona, Brenda. W tym samym roku wydał on swoją pierwszą książkę – "Brain Droppings".
Ostatnie lata to liczne nagrody i uhonorowania kariery Carlina. W 2004 r. aktor oświadczył, że dobrowolnie zgłosi się do poradni w związku z uzależnieniem od alkoholu i środków przeciwbólowych. W 2006 roku George wystąpił w filmie Auta wytwórni Pixar, gdzie podkładał głos Fillmore'a – VW Microbusa.
Carlin w swoim życiu przeżył 3 zawały serca (w 1978, 1982 oraz 1991). W 2003 wystąpiła arytmia serca wymagająca ablacji tkanki mięśnia sercowego, po której nastąpiła niewydolność serca. W 2003 dwukrotnie poddał się angioplastyce zwężonej aorty. W 2005 Carlin został również poddany leczeniu odwykowemu od uzależnienia od alkoholu oraz Vicodinu[2].
Tydzień po swoim występie w The Orleans Hotel and Casino w Las Vegas, 22 czerwca 2008, George Carlin odczuwając ból w klatce piersiowej został przewieziony do Saint John's Health Center w Santa Monica, zmarł tego samego dnia z powodu niewydolności krążeniowej[3]. Miał 71 lat.
Zgodnie z własną wolą, ciało George'a Carlina zostało skremowane, a jego proch został rozrzucony, bez udziału publicznych oraz religijnych instytucji[4][5].
| Rok | Film |
|---|---|
| 1968 | With Six You Get Eggroll |
| 1976 | Myjnia samochodowa |
| 1979 | Americathon |
| 1987 | Zwariowane szczęście |
| 1989 | Wspaniała przygoda Billa i Teda |
| 1990 | Milionerzy ze śmietnika |
| 1991 | Szalona wyprawa Billa i Teda |
| Książę przypływów | |
| 1999 | Dogma |
| 2001 | Jay i Cichy Bob kontratakują |
| 2003 | Straszny film 3 |
| 2004 | Dziewczyna z Jersey |
| 2005 | Tarzan 2: Początek legendy (głos) |
| The Aristocrats (jako on sam) | |
| 2006 | Auta (głos) |
| 2007 | Happy Wkręt (głos) |
Występy dla stacji HBO dały ogromną popularność komikowi. To w nich przedstawiał swój nowy materiał. Za swe 14 pokazów Carlin dostał aż 2 nagrody Grammy: za "Jammin' in New York" (1996) oraz "It's Bad for Ya" (pośmiertnie). Poniżej wypisano wszystkie występy HBO wraz z rokiem wykonania:
| Występ | Rok |
|---|---|
| On Location: George Carlin at USC | 1977 |
| George Carlin: Again! | 1978 |
| Carlin at Carnegie | 1982 |
| Carlin on Campus | 1984 |
| Playin' with Your Head | 1986 |
| What Am I Doing in New Jersey? | 1988 |
| Doin' It Again | 1990 |
| Jammin' in New York | 1992 |
| Back in Town | 1996 |
| George Carlin: 40 Years of Comedy | 1997 |
| You Are All Diseased | 1999 |
| Complaints and Grievances | 2001 |
| Life Is Worth Losing | 2005 |
| It's Bad for Ya | 2008 |
