George Herman Ruth Jr., znany jako Babe, The Bambino, The Sultan of Swat (ur. 6 lutego 1895 w Baltimore, zm. 16 sierpnia 1948 w New York) – amerykański zawodowy baseballista (1914-1935), bohater popularnego przesądu, tzw. klątwy Bambino.
Nazywany najlepszym zawodnikiem wszech czasów, który dzięki swojej waleczności i charyzmie stał się najbardziej rozpoznawalną osobistością szalonych, amerykańskich lat dwudziestych. Został pierwszym graczem, który zdobył ponad 60 home runów w jednym sezonie (1927), a rekord jaki w ten sposób ustanowił pozostawał niepobity, aż do roku 1961. Ogólnie w całej karierze zdobył 714 home runów, ustanawiając rekord, który pobił dopiero Hank Aaron w 1974 roku. "Bambino" całkowicie zdominował erę baseballu, w której występował.
W 1936 roku Ruth został jednym z pięciu baseballistów wybranych do amerykańskiej Hall of Fame. W 1969 w setną rocznicę istnienia zawodowego baseballu został uznany za Najlepszego Gracza Wszech Czasów. W 1998 "The Sporting News" umieścił "Bambina" na szczycie klasyfikacji 100 Najlepszych Baseballistów. Rok później głosami kibiców został wybrany do Drużyny Gwiazd dwudziestego stulecia. ESPN w tym samym roku uznał go za trzeciego najwybitniejszego amerykańskiego sportowca minionego wieku (wyprzedzili go tylko Michael Jordan i Muhammad Ali), natomiast w plebiscycie Associated Press na największych sportowców XX wieku zajął pierwsze miejsce przed wspomnianą dwójką. Zespół sportowych ekspertów uznał go także za pierwszą amerykańską gwiazdę sportu, której sława wypłynęła poza dziedzinę, w której występował.
Pomijając statystyki i nagrody "Babe" kompletnie zmienił baseball. Często przypisuje mu się dużą zasługę w wybuchu zainteresowania tym sportem w latach dwudziestych. Poza boiskiem był sławny ze względu na swoją charyzmę oraz niezłomność, ale jednak często mówiono o jego nieodpowiedzialnym i lekkomyślnym stylu życia. Jednak mimo, że Ruth zmarł ponad 60 lat temu wciąż jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych amerykańskich sportowców.
Spis treści |
"Babe" urodził się 6 lutego 1895 roku przy 216 Emory Street w południowym Baltimore (stan Maryland), jako jedno z ośmiorga dzieci Kate Schamberger-Ruth i George'a Hermana Rutha, Sr. Spośród tak licznego rodzeństwa, późniejsze dzieciństwo przeżyła tylko siostra Rutha - Mamie oraz on sam. Jego rodzice pracowali bardzo ciężko i długo, przez co mieli mało czasu, żeby się nim opiekować. Kiedy "Babe" miał siedem lat posłali go do szkoły dla chłopców im. St Mary. Była ona poprawczakiem oraz sierocińcem, w którym opiekę sprawowali misjonarze. George pozostał w St. Mary przez kolejne dwanaście lat, rzadko odwiedzany przez rodzinę. "Bambino" poznał w szkole opiekuna, nazywanego bratem Matthiasem, który stał się dla Rutha "przybranym ojcem". Brat Matthias uczył George'a gry w baseball. W wieku piętnastu lat George rozpoczął grę w drużynie St. Mary, grał jako miotacz oraz łapacz.
Na początku roku 1914 nauczyciel z St. Mary sprowadził na mecz Jacka Dunna, właściciela i menadżera drużyny Baltimore Orioles. Po obejrzeniu gry George'a, Dunn zadecydował się zaoferować mu kontrakt. Jednak w 1914 roku "Bambino" miał 19 lat, a pełnoletność i możliwość opuszczenia szkoły otrzymywało się w chwili 21 urodzin. Jack postanowił adoptować chłopaka. Kibice i pozostali zawodnicy Orioles śmiali się z George'a, nazywając go "najnowszym dzieckiem Jacka". Opinia pozostała z Ruthem na całe życie, stąd ksywka "The Bambino" lub "Babe". George pozostał w klubie przez kolejne pięć miesięcy.
7 lipca 1914 roku Jack Dunn zaoferował transfer Rutha, Erniego Shore i Bena Egana Conniemu Mack - menadżerowi Philadelphia Athletics. Dunn zażądał $10,000 za całą trójkę, jednak Mack odrzucił tę ofertę. Cincinnati Reds, którzy mieli podpisaną umowę o współpracy z Orioles również odrzucili ofertę. Jednak transfer doszedł do skutku dwa dni później 9 lipca, Dunn sprzedał trzech zawodników do Boston Red Sox. Kwota transferowa zawarta w kontrakcie jest nieznana.