| George Weah | ||
| Imię i nazwisko | George Manneh Oppong Ousman Weah | |
| Data i miejsce urodzenia |
1 października 1966 Monrovia, Liberia |
|
| Pozycja | Napastnik | |
| Wzrost | 184 cm | |
| Masa ciała | 76 kg | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1981–1984 1984–1985 1985–1986 1986–1987 1987–1988 1988–1992 1992–1995 1995–1999 1999–2000 2000 2000–2001 2001–2003 |
Young Survivors Bongrange Company Mighty Barolle Invincible Eleven Tonnerre Jaunde AS Monaco Paris Saint-Germain A.C. Milan Chelsea Manchester City Olympique Marseille Al-Jazira Club |
? (?) 2 (1) 10 (7) 23 (24) 18 (15) 115 (55) 152 (53) 147 (58) 11 (4) 7 (1) 19 (5) ? (13) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1988–2002 | 60 (22) | |
George Manneh Oppong Ousman Weah (ur. 1 października 1966 w Monrovii), piłkarz liberyjski, kandydat w wyborach prezydenckich 2005.
Urodził się i wychowywał w slumsach Monrovii, podobnie jak pozostałe 12 dzieci jego rodziców. Przed transferem do Europy pracował jako technik w Liberia Telecommunications Corporation.
Spis treści |
W ciągu kariery piłkarskiej reprezentował kluby Invincible Eleven w Liberii, Tonnerre Jaunde (Kamerun), AS Monaco, Paris Saint Germain i Olympique Marsylia (Francja), A.C. Milan (Włochy), Chelsea F.C. i Manchester City (Anglia), Al Jazeera (Zjednoczone Emiraty Arabskie). W 1995 świętował mistrzostwo Francji z PSG, rok później i w 1999 był mistrzem Włoch. Rok 1995 był najlepszy w jego karierze, co znalazło wyraz w przyznanych mu tytułach Piłkarza Roku w klasyfikacji FIFA (jako jedyny dotychczas piłkarz z Afryki), Piłkarza Roku w Europie (według "France Football", jako piłkarz AC Milan) oraz Piłkarza Roku w Afryce. Uważany jest za najlepszego piłkarza afrykańskiego w historii, znalazł się na liście Pelégo FIFA 100.
Wielokrotny reprezentant Liberii, nie zdołał przełożyć własnych sukcesów klubowych na wyniki reprezentacji narodowej, chociaż w 2002 – jako piłkarz, trener i sponsor – był bliski awansu na finały mistrzostw świata w Korei i Japonii; do występu na mistrzostwach zabrakło jednego punktu (awansowała Nigeria).
Weah znany jest z działalności humanitarnej. Był ambasadorem dobrej woli UNICEF. W listopadzie 2004 ogłosił zamiar kandydowania w wyborach prezydenckich, zaplanowanych na październik 2005. Mimo pewnych kontrowersji (m.in. wskazywano na fakt przyjęcia obywatelstwa Francji w czasie występów w tamtejszej lidze) został zarejestrowany jako kandydat i ze względu na popularność wśród młodzieży uchodził za jednego z faworytów. Wspierał go Kongres na rzecz Demokratycznych Zmian (CDC). Weah przeszedł do II tury z najlepszym wynikiem (30% głosów), pokonując 27 kontrkandydatów, w listopadzie 2005 przegrał jednak walkę o urząd prezydenta z ekonomistką Ellen Johnson-Sirleaf (pierwsza kobieta, która została prezydentem w kraju afrykańskim).
Po przegranych wyborach w 2005 poświęcił się edukacji. Zdał maturę i rozpoczął studia biznesowe na Florydzie. We wrześniu 2010 ogłosił zamiar startu w wyborach prezydenckich w październiku 2011[1]. Jednakże w maju 2011 został wybrany przez delegatów CDC kandydatem na urząd wiceprezydenta Liberii u boku Winstona Tubmana[2].
| Poprzednik Romário |
Piłkarz Roku FIFA 1995 |
Następca Ronaldo |
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||
|
|||||
|
||||||||||