Gerlachowska Kopa

Gerlachowska Kopa
Masyw Zadniego Gerlacha, Gerlachowska Kopa wśród podpisanych formacji
Państwo	Słowacja
Pasmo	Tatry Wysokie, Karpaty
Wysokość	2600 m n.p.m.
Pierwsze wejście	26 lipca 1904 Janusz Chmielowski, Klemens Bachleda i Stanisław Stopka
Położenie na mapie Tatr Gerlachowska Kopa
49°10′02″N 20°07′49″E

Gerlachowska Kopa, Gierlachowska Kopa (słow. Gerlachovská kopa, Lavínová veža) – szczyt o wysokości 2600 m n.p.m. stanowiący północny, najniższy wierzchołek Zadniego Gerlacha w słowackich Tatrach Wysokich. Znajduje się w grani głównej Tatr Wysokich pomiędzy Lawinowym Szczytem oddzielonym Wyżnią Gerlachowską Przełączką a Wyżnią Wysoką Gerlachowską oddzieloną Pośrednią Gerlachowską Przełączką.

Na Gerlachowską Kopę nie prowadzą żadne znakowane szlaki turystyczne, jest dostępna jedynie dla taterników.

Podobnie jak w przypadku Lawinowego Szczytu historia pomiarów Gerlachowskiej Kopy jest bardzo długa. Według dawniejszych pomiarów jej wysokość to ok. 2630 m, jednak pomiary te były niedokładne. Nieco nowsze pomiary aneroidowe wykazały, że jej wysokość to ok. 2605 m. Ostatecznie pomiary trygonometryczne, które wydają się najdokładniejsze, określiły wysokość Gerlachowskiej Kopy na ok. 2600 m.

Pierwsze wejście na Gerlachowską Kopę, choć nieturystyczne, miało miejsce w lipcu lub w sierpniu 1895 r. Dokonali tego żołnierze wraz z przewodnikami. Celem wejścia było umieszczenie sprzętu pomiarowego, który stał na wierzchołku kilka lat.

Gerlachowska Kopa (drugi wybitniejszy szczyt na prawo od Zadniego Gerlacha)

Historia

Pierwsze wejścia turystyczne:

• Janusz Chmielowski, Klemens Bachleda i Stanisław Stopka, 26 lipca 1904 r. – letnie
• Pavel Krupinský i Matthias Nitsch, 22 marca 1936 r. – zimowe.

Bibliografia

1. Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie cz. XII Wyd. I. Warszawa: Sport i Turystyka, 1965. 
2. Jarosław Januszewski, Grzegorz Głazek, Witold Fedorowicz-Jackowski: Tatry i Podtatrze, atlas satelitarny 1:15 000. Warszawa: GEOSYSTEMS Polska Sp. z o.o., 2005. ISBN 83-909352-2-8.