| Germán Busch Becerra | |
| Data urodzenia | 1904 |
| Data śmierci | 23 sierpnia 1939 |
| Przewodniczący Komitetu Rewolucyjnego | |
| Okres urzędowania | od 17 maja 1936 do 20 maja 1936 |
| Poprzednik | José Luis Tejada Sorzano |
| Następca | José David Toro |
| Prezydent Boliwii | |
| Okres urzędowania | od 13 lipca 1937 do 23 sierpnia 1939 |
| Poprzednik | José David Toro |
| Następca | Carlos Quintanilla |
Germán Busch Becerra (ur. 1904[1] zm. 23 sierpnia 1939), boliwijski wojskowy i polityk.
Uczestniczył w wojnie o Chaco. Dzięki osobistej odwadze i udanym akcjom bojowym awansował, podczas trwania działań zbrojnych od stopnia podporucznika do podpułkownika[2]. Zyskał także znaczny rozgłos w społeczeństwie oraz popularność w armii[3]. Stał na czele grupy oficerów, która 17 maja 1936 obaliła prezydenta José Luis Tejada Sorzano. Przewodniczył Komitetowi Rewolucyjnemu, powstałemu w wyniku przewrotu. 20 maja przekazał władzę nieobecnemu w stolicy podczas zamachu José Davidowi Toro[4].
Stopniowy spadek popularności głowy państwa wśród dotąd wspierających go oficerów doprowadził do kolejnego zamachu stanu (13 lipca 1937). Busch, już w stopniu pułkownika, objął stanowisko prezydenta[5]. Rządził w sposób autorytarny, dążył do wprowadzenia w życie koncepcji demokracji funkcjonalnej. W tym celu wydał (25 maja 1939) dekret o ujednoliceniu i przekazaniu pod kontrolę organów państwa systemu edukacji. Zakładał on m.in. wprowadzenie jednego dnia w tygodniu przeznaczanego w szkołach wyłącznie na wychowanie patriotyczne[6]. W polityce gospodarczej preferował interwencjonizm. Ustanowił państwowy monopol na obsługę eksportu minerałów (7 czerwca 1939). Utworzył Ministerstwo Górnictwa i Ropy Naftowej, mające być, w zamierzeniu, instrumentem nacisku na właścicieli kopalń. Doprowadził także do uchwalenia pierwszego kompletnego kodeksu pracy[7].
Zmarł w niewyjaśnionych okolicznościach (najprawdopodobniej zastrzelił się)[8].