| Gerszon Sirota | |
| Imię i nazwisko | Gerszon Sirota |
| Data i miejsce urodzenia | 1874 Odessa |
| Data i miejsce śmierci | 1943 Warszawa |
| Gatunek | żydowska muzyka wokalna |
| Zawód | kantor, tenor |
Gerszon Sirota (ur. 1874 w Odessie, zm. 1943 w Warszawie) – światowej sławy polski chazan, wykonawca żydowskiej muzyki wokalnej, tenor dramatyczny, w latach 1908-1927 nadkantor Wielkiej Synagogi w Warszawie.
Spis treści |
Urodził się w ortodoksyjnej rodzinie żydowskiej w Odessie. W 1896 roku zaczął śpiewać w Starej Synagodze w Wilnie. Sławę przyniosły mu liczne koncerty muzyki żydowskiej, szczególnie ten zorganizowany w 1903 roku przez wileńską gminę żydowską na część przebywającego z wizytą w mieście Theodora Herzla. W 1908 roku został głównym kantorem Wielkiej Synagogi w Warszawie.
W 1912 roku odbył tournée po Stanach Zjednoczonych. Występował również na deskach oper wielu europejskich miast z repertuarem religijnym, a także świeckim. W 1927 roku zrezygnował z funkcji kantora Wielkiej Synagogi i zajął się koncertowaniem poza granicami Polski. Nazywany "żydowskim Carusem", był tenorem dramatycznym, a równocześnie znakomicie opanował technikę koloraturowego śpiewu.[1] Jego głos utrwalono na wielu płytach gramofonowych (dziś nagrania dostępne są także w internecie). W 1939 roku powrócił do Warszawy, gdzie zastała go II wojna światowa. Od 1940 roku przebywał w getcie warszawskim, gdzie od 1941 roku w Wielkiej Synagodze dawał liczne koncerty muzyki religijnej.
Zginął spalony wraz z rodziną w bunkrze przy ulicy Wołyńskiej 6 podczas powstania w getcie. Jego żona zmarła naturalną śmiercią miesiąc wcześniej.