Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Gianluca Pessotto | ||
 |
||
| Imię i nazwisko | Gianluca Pessotto | |
| Data i miejsce urodzenia |
11 sierpnia 1970 Latisana,  Włochy |
|
| Pseudonim | Pessottino, Pesso | |
| Pozycja | Obrońca / Pomocnik | |
| Wzrost | 173 cm | |
| Masa ciała | 67 kg | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1989–1991 1991–1992 1992–1993 1993–1994 1994–1995 1995–2006 |
Varese Massese Bologna Verona Torino Juventus |
64 (1) 22 (1) 21 (1) 34 (3) 32 (1) 243 (8) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1996–2002 | Włochy |
22 (0) |
| 1 Mecze i gole w lidze aktualne na 1 grudnia 2006. 2 Mecze i gole w reprezentacji aktualne na 1 grudnia 2006. |
||
| Dorobek medalowy | |||||||||
|
|||||||||
Gianluca Pessotto (ur. 11 sierpnia 1970 w Latisana, Włochy) – były piłkarz włoski grający na pozycji bocznego obrońcy lub pomocnika.
Karierę rozpoczynał w A.C. Milan w sezonie 1987/1988, lecz nie wystąpił w ani jednym meczu. W sezonie 1988/1989 również nie mógł wywalczyć miejsca w podstawowej jedenastce Milanu. Przez następne pięć lat jego klubowej kariery grał w niższych ligach włoskich (C1, C2, B), m.in. w Veronie. 4 września 1994 zadebiutował w Serie A w klubie Torino (w przegranym 0:2 meczu z Interem Mediolan). W 1995 trafił do Juventusu, gdzie spędził 11 lat.
Z Juventusem wygrał Ligę Mistrzów (1996), Superpuchar Europy (1996), Puchar Interkontynentalny (1996), czterokrotnie mistrzostwo Włoch (1997, 1998, 2002, 2003) i czterokrotnie Puchar Włoch (1997, 1998, 2002, 2003). Po sezonie 2005/2006 zakończył swoją karierę piłkarską. Objął funkcję menedżera Juventusu, zastąpił na tej pozycji Alessia Secco.
W 1996 zadebiutował w barwach narodowych i ma na koncie uczestnictwo w MŚ 1998 i ME 2000. Poważna kontuzja uniemożliwiła mu udział w MŚ 2002. W reprezentacji Włoch wystąpił 22 razy.
27 czerwca 2006 został zabrany do szpitala w stanie ciężkim po tym, jak wypadł z okna swojego biura w siedzibie Juventusu (z wysokości około 15 metrów). W ręku trzymał różaniec (jest głęboko wierzącym katolikiem). Pojawiły się podejrzenia, że była to próba samobójcza[1]. Po wygranym przez Włochów meczu półfinałowego na Mistrzostwach Świata 2006 z Niemcami strzelec drugiej bramki, Alessandro Del Piero, przyjaciel z Juventusu i kadry, zwycięstwo wraz z golem zadedykował właśnie jemu.
| Sezon | Klub | Liga | Liczba meczów |
Liczba bramek |
|---|---|---|---|---|
| 2005/2006 | Juventus |
Serie A | 10 | 2 |
| 2004/2005 | Juventus |
Serie A | 19 | 0 |
| 2003/2004 | Juventus |
Serie A | 18 | 0 |
| 2002/2003 | Juventus |
Serie A | 17 | 0 |
| 2001/2002 | Juventus |
Serie A | 29 | 0 |
| 2000/2001 | Juventus |
Serie A | 32 | 0 |
| 1999/2000 | Juventus |
Serie A | 30 | 1 |
| 1998/1999 | Juventus |
Serie A | 19 | 1 |
| 1997/1998 | Juventus |
Serie A | 21 | 0 |
| 1996/1997 | Juventus |
Serie A | 20 | 0 |
| 1995/1996 | Juventus |
Serie A | 28 | 0 |
| 1994/1995 | Torino |
Serie A | 32 | 1 |
| 1993/1994 | Hellas Verona |
Serie B | 34 | 3 |
| 1992/1993 | Bologna |
Serie B | 21 | 1 |
| 1991/1992 | Massese |
Serie C1 | 22 | 1 |
| 1990/1991 | Varese |
Serie C2 | 34 | 0 |
| 1989/1990 | Varese |
Serie C2 | 30 | 1 |
| 1988/1989 | A.C. Milan |
Serie A | 0 | 0 |
| 1987/1988 | A.C. Milan |
Serie A | 0 | 0 |
| 1987-2006 | RAZEM | --- | 406 | 11 |
|
|||||||
|
|||||||
