Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
 |
Ten artykuł od 2010-03 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Giorgio Moroder | |
 |
|
| Pochodzenie |  Włochy |
| Gatunek | muzyka elektroniczna muzyka filmowa |
| Aktywność | od 1966 |
| Instrument | |
| elektroniczne instrumenty muzyczne | |
| Strona internetowa | |
Giorgio Moroder (ur. 26 kwietnia 1940 w Ortisei[1]) – włoski muzyk, kompozytor i producent muzyczny.
Jest on laureatem Nagrody Akademii Filmowej za ścieżkę dźwiękową do filmu Midnight Express z 1978 r. Był założycielem nieistniejącego już dziś studia Musicland Studios, mającego swą siedzibę w Monachium. Często podejmował współpracę z tekściarzem Pete Bellotte, z którym to zrealizował albumy takie jak Son Of My Father (1972) oraz From Here to Eternity (1977). Owe płyty odniosły wielki sukces w Wielkiej Brytanii. Jego twórcze inspiracje w pracy z syntezatorami stanowiła muzyka elektroniczna, w tym gatunki new wave i techno.
W 1979 r. artysta wydał album E=MC². W okresie 1977-1979 posługiwał się pseudonimem Munich Machine. W roku 1984 w wyniku współpracy z Philipem Oakeyem, frontmanem grupy The Human League powstał album pt. Philip Oakey & Giorgio Moroder. W 1986 r. Moroder podejmując współpracę z Haroldem Faltermeyerem i autorem tekstów, Tomem Whitlockiem skomponował scieżkę dźwiękową do filmu Top Gun. 20 września 2004 r. uczestnicząc w nowojorskiej ceremonii Dance Music Hall of Fame został uhonorowany za wybitne osiągnięcia w dziedzinie produkcji muzycznej. W 2005 r. otrzymał tytuł Commendatore od ówczesnego prezydenta Włoch, Carlo Azeglio Ciampi.
W 1984 r. Moroder skompilował scieżkę do niemego filmu Metropolis (1926), będąc za razem jego producentem. Soundtrack zawierał popowe utwory takich wykonawców jak Pat Benatar, Adam Ant, Billy Squier, Loverboy, Bonnie Tyler czy Freddie Mercury. Oprócz tego, napisy pojawiające się w oryginale między scenami zostały przeniesione bezpośrednio do nich. Kolejną innowację stanowiło zwiększenie szybkości klatek do 24/s, co skutkowało skróceniem trwania filmu do 80 min. Produkcja ta, nazywana "wersją Morodera", wywołała dyskusje między jej zwolennikami a przeciwnikami.
Moroder współpracował z takimi wykonawcami jak Andy Lau, Maria Conchita Alonso, Edoardo Bennato, Blondie, David Bowie, Irene Cara, Cheap Trick, Cher, Roger Daltrey, Elizabeth Daily, Nina Hagen, Amy Holland, Michael Holm, Elton John, Helen St. John, Janet Jackson, Freddie Mercury, Olivia Newton-John, Barbra Streisand, Donna Summer, Bonnie Tyler, Sabrina Salerno
Spis treści |
