Giovanni Battista Bononcini (18 lipca 1670 - 9 lipca 1747) – włoski kompozytor epoki późnego baroku , pochodzący z muzycznej rodziny Bononcini. Jego ojciec, Giovanni Maria Bononcini, był również skrzypkiem i kompozytorem.
Spis treści |
Bononcini młodszy urodził się w Modenie.
Jego dzieła to przede wszystkim opery, msze i marsz pogrzebowy (Funeral anthem for the Duke of Marlborough). Jedną z jego oper był Serse (Kserkses), zaadaptowany potem przez Jerzego Fryderyka Händla. Bononcini grał na wiolonczeli i opublikował w 1685 roku pierwszy zbiór utworów na ten instrument (Bolonia).
Bononcini był przez jakiś czas kapelmistrzem w San Giovanni w Monte, potem jego kariera wiodła przez Mediolan, Rzym, Wiedeń, Berlin, i od 1720 do 1732 Londyn, gdzie konkurował z Händlem. Wspólnie z nim zresztą i Filippem Amadeim skomponował operę pasticcio Mucjusz Scaevola, wystawioną w Royal Opera House w 1721 roku.
Oskarżono go o plagiaty muzyczne i dowiedziono mu winy, z tego więc powodu opuścił Londyn. Zmarł w Wiedniu w biedzie. Jego młodszy brat Antonio Maria Bononcini, także był kompozytorem.