| Giovanni Gronchi | |
| Data i miejsce urodzenia | 10 września 1887 Pontedera |
| Data i miejsce śmierci | 17 października 1978 Rzym |
| 3. Prezydent Republiki Włoskiej | |
| Przynależność polityczna | Chrześcijańska Demokracja |
| Okres urzędowania | od 11 maja 1955 do 11 maja 1962 |
| Poprzednik | Luigi Einaudi |
| Następca | Antonio Segni |
| Odznaczenia | |
Giovanni Gronchi (ur. 10 września 1887 w Pontedera, zm. 17 października 1978 w Rzymie) – włoski polityk, Prezydent Republiki Włoskiej w latach 1955–1962, przewodniczący Izby Deputowanych.
Spis treści |
Działał w ruchu chrześcijańskim założonym przez księdza Romola Murriego. Pracował jako wykładowca literatury na uniwersytetach w Parmie, Bergamo i innych. W 1919 znalazł się wśród założycieli zainicjowanej przez Luigiego Sturzo Włoskiej Partii Ludowej. Był deputowanym i od 1922 sekretarzem stanu w resorcie przemysłu i handlu w gabinecie Benita Mussoliniego. Ustąpił w 1923, gdy ludowcy sprzeciwili się współpracy z faszystami. W 1926 utracił mandat poselski, wycofał się z życia publicznego, zajął się działalnością naukową i przemysłową.
Do polityki powrócił po upadku reżimu. W 1944 objął urząd ministra przemysłu i handlu. W 1946 został deputowanym do konstytuanty, przewodniczył grupie Chrześcijańskiej Demokracji. Dwa lata później uzyskał mandat posła do Izby Deputowanych I kadencji. Został jej przewodniczącym, funkcję tę pełnił także w trakcie II kadencji (od 1953).
Od 11 maja 1955 do 11 maja 1962 sprawował urząd Prezydenta Republiki Włoskiej. Po zakończeniu kadencji zasiadł w Senacie jako senator dożywotni.
|
|||||||