| Gisela Dulko | |
Gisela Dulko podczas turnieju BNP Paribas Open 2012 |
|
| Państwo | |
| Miejsce zamieszkania | Buenos Aires |
| Data i miejsce urodzenia | 30 stycznia 1985 Buenos Aires |
| Wzrost | 170 cm |
| Masa ciała | 56 kg |
| Gra | praworęczna |
| Status profesjonalny | styczeń 2001 |
| Zakończenie kariery | aktywna |
| Trener | Alejandro Dulko (brat) |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje | 4 (6 ITF) |
| Najwyżej w rankingu | 26 (21 listopada 2005) |
| Australian Open | 3R (2010) |
| Roland Garros | 4R (2006, 2011) |
| Wimbledon | 3R (2004, 2006, 2008, 2009) |
| US Open | 4R (2009) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje | 17 (6 ITF) |
| Najwyżej w rankingu | 1 (1 listopada 2010) |
| Australian Open | W (2011) |
| Roland Garros | QF (2007, 2011) |
| Wimbledon | SF (2010) |
| US Open | QF (2010) |
Gisela Dulko (ur. 30 stycznia 1985 w Buenos Aires) – argentyńska tenisistka, mistrzyni wielkoszlemowego Australian Open 2011 w grze podwójnej w parze z Włoszką Flavią Pennettą, reprezentantka w Pucharze Federacji, olimpijka.
Spis treści |
Jest zawodniczką praworęczną, z bekhendem oburęcznym. Treningi tenisowe rozpoczęła w wieku 7 lat, idąc w ślady starszego brata Alejandro (który później został jej trenerem). Jako juniorka zdobyła trzy młodzieżowe tytuły wielkoszlemowe w deblu – US Open 2000 (z Maríą Emilią Salerni), Wimbledon 2001 (z Ashley Harkleroad) i Australian Open 2002 (z Angelique Widjają). Karierę zawodową rozpoczęła w 2001. Do kwietnia 2006 nie może pochwalić się zwycięstwem turniejowym w grze pojedynczej – była w jednym finale (Hobart 2005, porażka z Chinką Zheng Jie), kilku półfinałach (trzy w 2005) i ćwierćfinałach turniejowych (m.in. Indian Wells 2003 i 2006, Canadian Open w Toronto w 2005). Ma na koncie zwycięstwa nad takimi zawodniczkami, jak Swietłana Kuzniecowa, Conchita Martínez, Nadieżda Pietrowa, Jelena Dokić, Tatiana Golovin. W 2004 dwukrotnie pokonała Martinę Navrátilovą, kiedy amerykańska weteranka czeskiego pochodzenia próbowała swoich sił w singlu w imprezach wielkoszlemowych po 10-letniej przerwie. Na French Open Dulko wygrała bez kłopotu (tracąc cztery gemy), ale na Wimbledonie – w II rundzie – Argentynka potrzebowała trzech setów.
Dulko wygrała cztery turnieje niższej rangi, rozgrywane pod auspicjami Międzynarodowej Federacji Tenisowej ITF (Jackson w 2002, Boca Raton, Civatanova i Rimini w 2003). Do kwietnia 2006 jej najwyższa pozycja w rankingu gry pojedynczej to 26. miejsce (w listopadzie 2005). Skuteczniej gra w deblu (we wrześniu 2010 – nr 2 na świecie), wygrała pięć turniejów i była w czterech finałach (w tym w Warszawie).
Od 2000 występuje w reprezentacji Argentyny w Pucharze Federacji, w singlu i deblu. Bilans jej występów do końca 2005 to siedem zwycięstw i osiem porażek. Dulko startowała także na igrzyskach olimpijskich w Atenach w 2004, gdzie odpadła w I rundzie singla. W 2005 razem z Guillermo Corią startowała w Pucharze Hopmana, uważanym za nieoficjalne mistrzostwa świata w grze mieszanej, docierając do finału tych rozgrywek.
W tajlandzkim turnieju Pattaya Open, który był rozgrywany w dniach 5 – 12.02.2007 dotarła do finału, gdzie uległa Austriaczce Sybille Bammer 5:7, 6:3, 5:7.
W kwietniu 2007 roku osiągnęła swój największy cel sezonu – wygrała turniej w grze pojedynczej, a miało to miejsce w Budapeszcie. W sierpniu dołożyła do niego drugi tytuł, w amerykańskim Forest Hills.
Na początku sezonu 2008 nie zachwyciła: w Hobart przegrała już w pierwszej rundzie z Nurią Llagosterą Vives 3:6, 1:2 i krecz, a w turnieju wielkoszlemowym Australian Open porażka w pierwszym meczu 1:6, 1:6 z Caroline Wozniacki mimo dogrania go do końca.
Na przełomie kwietnia i maja wygrała turniej czwartej kategorii, Grand Prix de SAR La Princesse Lalla Meryem w marokańskim Fez. W drodze po zwycięstwo pokonała: Marię Elenę Camerin, Émilie Loit, Soranę Cîrsteę, Aravane Rezaï i w finale Anabel Medina Garrigues.
W 2009 roku doszła m.in. do finału turnieju w Bogocie, gdzie przegrała z Maríą José Martínez Sánchez 3:6, 2:6. Wraz z Flavią Pennettą wygrała turniej deblowy w Hobart. Na Wimbledonie w drugiej rundzie pokonała Marię Szarapową, zaś w trzeciej została pokonana przez Nadię Pietrową. Podczas US Open 2009 doszła najdalej w karierze – do czwartej rundy, gdzie przegrała z Kateryną Bondarenko 0:6, 0:6.
Pierwszym turniejem w roku 2010, w którym zagrała Gisela był turniej na australijskiej wyspie Tasmanii – Hobart. W pierwszej rundzie pokonała Węgierkę Melindę Czink 6:4, 6:2. W drugiej rundzie spotkała się z powracającą po kontuzji Austriaczką Tamirą Paszek. Argentynka wygrała to spotkanie 6:1, 0:6, 7:6(5). W ćwierćfinale przegrała z turniejową "jedynką" Hiszpanką Anabel Medina Garrigues 1:6, 7:5, 1:6.
W Wielkoszlemowym turnieju Australian Open doszła do trzeciej rundy. W pierwszej rundzie zwyciężyła z kwalifikantką ze Słowacji Zuzaną Kucovą 6:0, 5:7, 7:5. W kolejnej rundzie wygrała z byłą rakietą numer "1" Aną Ivanović 6:7(6), 7:5, 6:4. W 3. rundzie przegrała z rozstawioną z numerem 9 Wierą Zwonariową w dwóch setach. Trzecia runda to najlepsze osiągnięcie Dulko w historii startów w AO. W deblu, w parze z Flavią Pennettą, osiągnęła ćwierćfinał. Jej partnerka była Włoszka Flavia Pennetta.
Kolejnym turniejem, w którym zagrała Gisela Dulko był turniej w Bogocie, gdzie Argentynka była rozstawiona z numerem 1. Doszła w nim do 1/2 finału, w którym zmierzyła się z Angelique Kerber. Przegrała z nią w dwóch setach – 5:7 3:6. W turnieju deblowym, grając w parze z Rumunka Ediną Gallovits, pokonały w finale parę Olha Sawczuk i Anastazja Jakimowa 6:2, 7:6(6).
Po turnieju w Bogocie zagrała w Acapulco. Dulko rozstawiona była z numerem 3. W pierwszej rundzie wygrała z kwalifikantką z Czech Lucie Hradecką, w drugiej pokonała Barborę Záhlavovą-Strýcovą. W fazie ćwierćfinałowej przegrała z rozstawioną z "piątką", Carla Suárez Navarro. W deblu Gisela grała w parze z Ágnes Szávay, jednak z powodu kontuzji Węgierki musiały wycofać się z turnieju.
W Indian Wells Argentynka była rozstawiona z numerem 31. W pierwszej rundzie miała wolny los. W kolejnej rundzie wygrała z była liderką światowego rankingu, Justine Henin 6:2, 1:6, 6:4. Na trzeciej rundzie uległa Agnieszce Radwańskiej 1:6 0:6.
Podczas Sony Ericsson Open w Miami w pierwszej rundzie ograła Olgę Goworcową 6:4, 6:1. W drugiej rundzie wygrała z Ukrainką Aloną Bondarenko, zaś w trzeciej rundzie przegrała z Francuzką Marion Bartoli 6:7(2) 4:6. Dulko, wraz z Włoszką Flavią Pennettą, wygrały turniej deblowy. W finale pokonały Nadię Pietrową i Samanthę Stosur 6:3 4:6 10-7. Był to 10. triumf Dulko w rozgrywkach deblowych w karierze.
W niemieckim Stuttgarcie odpadła w 1 rundzie. Przegrała z rozstawioną z numerem 4 Serbką Jeleną Janković 2:6 2:6. Niepowodzenie w singlu Dulko powetowała sobie zwycięstwem w deblu. Wraz ze swoją partnerką Włoszką Flavią Pennettą pokonały parę słoweńsko-czeską Srebotnik/Peschke 3:6, 7:6(3), 10:5. Był to 11 tryumf Dulko w rozgrywkach deblowych.
Kolejnym turniejem, w którym zagrała Argentynka były Międzynarodowe Mistrzostwa Włoch, które odbywały się w Rzymie. Turniej zaliczany był do kategorii Premier 5. Przegrała jednak w 1 rundzie – nie sprostała Szwajcarce Patty Schnyder. Pierwszego seta wygrała Schnyder 7:6(5), drugiego Dulko 6:2. W trzeciej partii Schnyder prowadziła 5-0, po czym 6 gemów z rzędu wygrała Dulko i miała 3 piłki meczowe. Ostatecznie nie wykorzystała ich i doszło do tie-breaka, którego przegrała do 5.
W turnieju z serii Premier Mandatory w Madrycie Argentynka uległa w 1 rundzie rozstawionej z numerem 8 Australijce Samancie Stosur 6:7(3) 5:7.
W wielkoszlemowym turnieju French Open w Paryżu Dulko sprawiła w pierwszej rundzie niespodziankę eliminując rozstawioną z numerem 12 Białorusinkę Wiktorię Azarenkę 6:2 6:4. W kolejne rundzie nie sprostała jednak Chanelle Scheepers i przegrała z nią 6:3 3:6 4:6.
Na londyńskich kortach Wimbledonu doznała w pierwszej rundzie porażki z dużo niżej notowaną rywalką, Rumunką Monicą Niculescu, która wracała na korty po długiej absencji. Dulko przegrała 4:6 0:6.
Po nieudanym Szlemie zagrała w szwedzkim Bastad. W pierwszej rundzie pokonała reprezentantkę gospodarzy Ellen Algurin 6:1 6:3. W drugiej rundzie spotkała się z Niemką polskiego pochodzenia Tatjaną Malek. Dulko wygrała 6:2 1:6 7:6(1). W ćwierćfinale zagrała z Chorwatką Ana Vrljic, która przy stanie 0:5 skreczowała. W półfinale pokonała swoją partnerkę deblową Włoszkę Flavię Pennettę 6:3 6:1. W finale uległa jednak Francuzce Aravane Rezaï 3:6 6:4 4:6.Dulko wraz z Pennettą tryumfowały w deblu.
W turnieju Mercury Insurance Open w San Diego zagrała z "dziką kartą". W pierwszej rundzie grała z Amerykanką Coco Vandeweghe. Nie dograła tego spotkania do końca. Przy stanie 0:6 0:3 skreczowała.
W turnieju Western & Southern Financial Group Women's Open w Cincinnati pokonała w pierwszej rundzie Czeszkę Lucie Šafářovą 6:4 6:3. W drugiej rundzie musiała uznać wyższość Belgijki Yaniny Wickmayer. Przegrała 6:7(2) 2:6.
W turnieju Premier 5 w Montrealu odpadła w pierwszej rundzie, przegrywając z Węgierką Ágnes Szávay 4:6 6:4 6:7(3).
Podczas US Open osiągnęła trzecią rundę. W meczu o awans do czwartej rundy uległa Rosjance Anastazji Pawluczenkowej 1:6 2:6. Wcześniej pokonała Niemkę polskiego pochodzenia Angelique Kerber 6:3 6:2, a w drugiej rundzie wygrała dzięki kreczowi Białorusinki Wiktoryji Azaranki.
W turnieju Toray Pan Pacific Open w Tokio przegrała w pierwszej rundzie 3:6 1:6 z Andreą Petković.
W Pekinie odpadła w drugiej rundzie po porażce z Marią Kirilenko 2:6 6:3 2:6. W pierwszej rundzie ograła Aravane Rezaï 6:4 2:6 6:4.
W moskiewskim turnieju sensacyjnie przegrała z młodą kwalifikantką z Kazachstanu Zariną Dijas 3:6 7:6(1) 6:7(5)
Na koniec sezonu w turnieju Mistrzyń w Dausze z Włoszką Flavią Pennettą odniosła zwycięstwo w deblu. W półfinale ograły parę Shvedova/King 6:4 6:4. W finale pokonały parę Srebotnik/Peschke 7:5 6:4.
Jej mężem jest piłkarz, Fernando Gago, który jest również jej rodakiem. Biegle włada językiem włoskim[1].
| Data | Turniej | Kat. | ($) | Naw. | Finalistka | Wynik | |
| 1. | 23/04/2007 | Kategoria III | 175 000 | ziemna | 6:7(2), 6:2, 6:2 | ||
| 2. | 20/08/2007 | Kategoria IV | 74 800 | twarda | 6:2, 6:2 | ||
| 3. | 28/04/2008 | Kategoria IV | 145 000 | ziemna | 7:6(2), 7:6(5) | ||
| 4. | 26/02/2011 | International | 220 000 | ziemna | 6:3, 7:6(5) |