| Giuseppe Tartini | |
Portret Giuseppe Tartiniego |
|
| Imię i nazwisko | Giuseppe Tartini |
| Data urodzenia | 8 kwietnia 1692 |
| Pochodzenie | |
| Data śmierci | 26 lutego 1770 |
| Instrument | skrzypce |
| Gatunek | muzyka baroku |
| Zawód | kompozytor, skrzypek, muzykolog, pedagog |
Giuseppe Tartini, (ur. 8 kwietnia 1692, zm. 26 lutego 1770) – włoski kompozytor, skrzypek, badacz historii muzyki i pedagog.
Pochodził z Piranu na półwyspie Istria w Republice Weneckiej. Studiował prawo na Uniwersytecie w Padwie. Około 1714 był muzykiem opery w Ankonie, a od 1721 – kapelmistrzem i skrzypkiem w bazylice św. Antoniego w Padwie. Od 1726/1727 prowadził szkołę skrzypcową, do której ściągali uczniowie z całej Europy.
Tartini znany jest dziś przede wszystkim jako autor utworów skrzypcowych, głównie koncertów i sonat solowych lub z towarzyszeniem basso continuo. Dwie najsłynniejsze z jego sonat to niezwykle trudna do wykonania Il trillo del diavolo g-moll (Z diabelskim trylem), a także Didone abbandonata g-moll (Dydona opuszczona). Tartini był także wybitnym teoretykiem i jednym z pierwszych historyków muzyki - jest on autorem traktatu o harmonii Trattato di musica secondo la vera scienza dell'armonia.
W jego rodzinnym mieście – Piranie centralny plac nosi jego imię. Pośrodku placu znajduje się także pomnik kompozytora.