Glikol etylenowy

Glikol etylenowy
Nazewnictwo
Nomenklatura systematyczna (IUPAC) etano-1,2-diol
Inne nazwy i oznaczenia glikol, etanodiol
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny	C2H6O2
Inne wzory	C2H4(OH)2; HO-CH2-CH2-OH; CH2(OH)CH2(OH)
Masa molowa	62,068 g/mol
Wygląd	bezbarwna, gęsta, trująca ciecz o słodkim smaku
SMILES OCCO
Identyfikacja
Numer CAS	107-21-1
PubChem	174
Właściwości Gęstość i stan skupienia 1,12 g/cm³; ciecz Rozpuszczalność w wodzie bez ograniczeń Rozpuszczalność w innych rozpuszczalnikach w etanolu bez ograniczneń Temperatura topnienia -12,3 °C Temperatura wrzenia 197,5 °C
Niebezpieczeństwa Europejska klasyfikacja substancji Zagrożenia Szkodliwy (Xn) Zwroty R R22 Zwroty S (S2) NFPA 704 1 1 0   Temperatura zapłonu 111 °C Temperatura samozapłonu 410 °C Numer RTECS KW2975000 Dawka śmiertelna LD50szczur(oral) = 4700 mg/kg
Podobne związki
Podobne związki	eter dimetylowy tlenek etylenu glikol dietylenowy alkohol allilowy dichloroetan kwas bursztynowy C4H6O4
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Glikol (etylenowy) (gr. γλυκύς, glykys – 'słodki') – organiczny związek chemiczny, najprostszy alkohol polihydroksylowy (diol) o słodkim smaku (cukrol).

Reaguje z aktywnymi metalami, np. z sodem tworzy etanodiolan sodu.^{[potrzebne źródło]}

Otrzymywanie

W przemyśle otrzymywany jest w wyniku przyłączenia (addycji) wody do tlenku etylenu zgodnie z reakcją:

Powstaje także w wyniku hydrolizy 2-chloroetanolu (CH₂Cl–CH₂OH).

Zastosowanie

• Glikol etylenowy stosowany jest w płynach niezamarzających do chłodnic silników (40-62% roztwór wodny) oraz w instalacjach chłodniczych jako czynnik pośredni.
• Wykorzystuje się go do produkcji żywic poliestrowych, alkidowych (alkidali) włókien syntetycznych, a także rozpuszczalników, plastyfikatorów oraz materiałów wybuchowych.

Szkodliwość dla zdrowia

Glikol etylenowy w organizmie jest metabolizowany przez dehydrogenazę alkoholową do aldehydu glikolowego, kwasu glikolowego, kwasu glioksalowego i kwasu szczawiowego. W przebiegu zatrucia dochodzi do rozwoju kwasicy metabolicznej, a także uszkodzenia nerek, wątroby i mózgu.