Glory (satelita)

Glory
Zaangażowani	NASA
Indeks COSPAR	2011-F01
Rakieta nośna	Taurus XL 3110
Miejsce startu	Vandenberg Air Force Base, Stany Zjednoczone
Orbita (docelowa, początkowa)
Czas trwania
Wymiary
Masa całkowita	545 kg

Glory – planowana na 2011 rok misja satelitarna NASA do badań stałej słonecznej i aerozoli atmosferycznych. Satelita miał zostać umieszczony na orbicie kołowej o wysokości 705±2 km, jednak w trakcie wynoszenia na orbitę z bazy wojskowej Vandenberg nie odłączyła się osłona aerodynamiczna ładunku powodując utratę urządzenia.

Wyposażenie sondy

• Aerosol Polarimetry Sensor, APS – polarymetr aerozoli

Przyrząd do zbierania informacji o polaryzacji i intensywności światła widzialnego, bliskiej podczerwieni i podczerwieni krótkofalowej, rozproszonego na aerozolach atmosferycznych i chmurach

• Total Irradiance Monitor (TIM) – monitor irradiancji całkowitej

Radiometr do rejestrowania całkowitego strumienia świetlnego padającego na Ziemię. Składa się z czterech bliźniaczych radiometrów, co zapewnia redundancję i poprawia dokładność pomiaru. TIM znajduje się na platformie umożliwiającej skierowanie go w kierunku Słońca niezależnie od położenia samego satelity.

• Cloud Camera - kamera monitoringu pokrywy chmur

Dwupasmowa kamera rejestrująca światło w paśmie niebieskim i bliskiej podczerwieni. Składa się z nieskanujących detektorów podobnych do stosowanych w szukaczach gwiazd, ale skierowanych w kierunku Ziemi. Pole widzenia kamery wycentrowane jest na śladzie naziemnym satelity i pokrywa się z polem widzenia APS

Budowa i działanie

Satelita Glory został zbudowany przez firmę Orbital Sciences Corporation, w oparciu o platformę LEOStar.

Aluminiowy korpus statku miał kształt graniastosłupa o podstawie ośmiościanu. Na jedynym jego końcu znajdował się moduł napędowy z silniczkami hydrazynowymi (4×4N), z zapasem paliwa (45 kg) na co najmniej 36 miesięcy. Posiadał dwa rozkładane panele ogniw słonecznych, sterowalne w dwóch osiach. Zapewniały one ok. 400 W energii elektrycznej, przy średnim zużyciu 150 W. Był stabilizowany trójosiowo, z dokładnością dziesiątek sekund łuku.

Statek miał pracować z orbity tworzącej A-Train, konstelację współobserwujących amerykańskich satelitów środowiskowych i teledetekcyjnych.

Niektóre podzespoły satelity cechowały się nadmiarowością.

Zobacz też

• SORCE
• Stała słoneczna

Bibliografia

M. I. Mishchenko, B. Cairns, G. Kopp, i inni. Precise and accurate monitoring of terrestrial aerosols and total solar irradiance: Introducing the Glory mission. „Bulletin of the American Meteorological Society”. 88, s. 677-691, 2007. doi:10.1175/BAMS-88-5-677.  [1]

Linki zewnętrzne

• GSFC BASA – strona NASA projektu Glory (ang.)
• Orbital Sciences - dokumentacja platformy LEOStar (ang.)