| Gmina Łebień | |
| 1945-54 i 1973-76[1] | |
| Województwo | 1946-54: gdańskie 1973-75: gdańskie 1975-76: słupskie |
| Powiat | lęborski (do 1975) |
| Siedziba władz | Łebień |
| Rodzaj gminy | wiejska |
| Gromady (1952) | 10 |
| Ludność (1974) • liczba ludności • gęstość |
4014[2] |
Gmina Łebień – dawna gmina wiejska istniejąca w latach 1945-1954 i 1973-1976[3] w woj. gdańskim, a następnie w woj. słupskim (dzisiejsze woj. pomorskie). Siedzibą władz gminy był Łebień.
Gmina Łebień powstała po II wojnie światowej (1945) na terenie tzw. Ziem Odzyskanych (tzw. III okręg administracyjny – Pomorze Zachodnie)[4]. 25 września 1945 gmina – jako jednostka administracyjna powiatu lęborskiego – została powierzona administracji wojewody gdańskiego[5], po czym z dniem 28 czerwca 1946 roku weszła w skład woj. gdańskiego[6][7]. Według stanu z 1 lipca 1952 roku gmina była podzielona na 10 gromad: Białogarda, Garczegorze, Janowice, Janowiczki, Kopaniewo, Krępa Kaszubska, Lędziechowo, Łebień, Rekowo i Tawęcino[8]. Gmina została zniesiona 29 września 1954 wraz z reformą wprowadzającą gromady w miejsce gmin[9].
Jednostkę reaktywowano 1 stycznia 1973 w tymże powiecie i województwie[10]. 1 czerwca 1975 gmina weszła w skład nowo utworzonego woj. słupskiego[11]. 1 lipca 1976 gmina została zniesiona, a jej tereny przyłączone do gmin Nowa Wieś Lęborska i Wicko[12].
|
||||||||||||||