| Gmina Brużyca Wielka | |
| 1924-1954[1] | |
| Województwo | 1924-39: łódzkie (II RP) 1945-54: łódzkie |
| Powiat | łódzki |
| Siedziba władz | Brużyca Wielka |
| Rodzaj gminy | wiejska |
| Gromady (1952) | 20 |
Gmina Brużyca Wielka – dawna gmina wiejska istniejąca w latach 1924-1954 w woj. łódzkim. Siedzibą władz gminy była Brużyca Wielka[2].
Gmina Brużyca Wielka powstała 27 marca 1924 roku w powiecie łódzkim w woj. łódzkim z obszaru zniesionych gmin Brużyca (nazywanej też sporadycznie Brużyca Wielka) i Nakielnica[3]. Po wojnie gmina zachowała przynależność administracyjną. 24 lipca 1951 roku część obszaru gminy Brużyca Wielka (część gromady Krogulec) przyłączono do Zgierza[4]. Według stanu z 1 lipca 1952 roku gmina składała się z 20 gromad: Antoniew, Brużyca, Brużyca Wielka, Brużyczka Mała, Franin, Jastrzębie Górne, Jedlicze, Karolew, Kontrewers, Krogulec, Księstwo, Łobódź, Nakielnica, Piaskowice, Ruda, Sokołów, Szatonia, Ustronie, Wierzbno i Zimna Woda[5].
Jednostka została zniesiona 29 września 1954 roku wraz z reformą wprowadzającą gromady w miejsce gmin[6]. Po reaktywowaniu gmin z dniem 1 stycznia 1973 roku gminy Brużyca Wielka nie przywrócono, a jej dawny obszar wszedł głównie w skład nowej gminy Aleksandrów Łódzki w tymże powiecie i województwie[7].
|
|||||||||||||||||