Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Gmina Górnicza | |
| 1874-1915 | |
| Województwo | gubernia piotrkowska |
| Powiat | będziński |
| Siedziba władz | Dąbrowa Górnicza |
| Rodzaj gminy | wiejska |
Gmina Górnicza – dawna gmina wiejska istniejąca w latach 1874-1915 w guberni piotrkowskiej. Siedzibą władz gminy była Dąbrowa Górnicza.
Gmina powstała w 1874 roku w powiecie będzińskim (bendińskim) w guberni piotrkowskiej w związku z połączeniem gminy Osad Górniczych z gminą Zagórze Olkuskie oraz częścią gminy Olkusko-Siewierskiej (Starej Dąbrowy). Gmina obejmowała odtąd Starą Dąbrowę z koloniami, Zagórze, Sielec, Niwkę, Klimontów, Konstantynów, Bobrek, Środulę, Dańdówkę, Józefów i Niepiekło oraz osadę miejską Modrzejów (dawne miasto, zdegradowane w 1870)[1][2][3]. Była to mała obszarowo gmina (obejmowała 152 mórg); podlegała pod sąd gminny okręgu I w Dąbrowie Górniczej i liczyła około 3000 stałych mieszkańców (4000 niestałych)[4].
W 1902 roku w skład nowo utworzonego miasta Sosnowice (Sosnowiec) wszedł m.in. Sielec z gminy Górniczej[5][6]. W 1909 roku z gminy Górniczej wydzielono nowe gminy Zagórze[7] i Dąbrowa Górnicza[8] (niejasne jest gdzie w kolejnych sześciu latach znajdowała się siedziba gminy Górniczej). W 1915 roku pozostałe miejscowości gminy włączono do Sosnowca, po czym gmina przestała istnieć[9][5] (równocześnie z południowego krańca gminy Zagórze, będącej do 1909 w obrębie gminy Górniczej, utworzono gminę Niwka).
|
|||||||||||||||||
