| Gmina Hołowczyce | |
| 1919-1954[1] | |
| Województwo | 1919-39: lubelskie (II RP) 1945-54: lubelskie |
| Powiat | 1919-32: konstantynowski 1932-39: bialski 1945-54: bialski |
| Siedziba władz | Hołowczyce Horoszki Wielkie |
| Rodzaj gminy | wiejska |
| Gromady (1952) | 14 |
Gmina Hołowczyce – dawna gmina wiejska istniejąca w latach 1809-1954 [2] na Lubelszczyźnie. Siedzibą gminy były Hołowczyce (w latach 1952-54 Horoszki Wielkie [3][4]).
Gmina Hołowczyce powstała w 1809 roku w Księstwie Warszawskim [5]. Po podziale Królestwa Polskiego na powiaty i gminy z początkiem 1867 roku gmina Hołowczyce weszła w skład w powiatu konstantynowskiego w guberni siedleckiej (w latach 1912-1915 jako część guberni chełmskiej) [6]. Gmina składała się z 10 wsi: Horoszki, Bonin, Raczki, Litewniki, Walim, Hołowczyce, Zabuże, Klepaczew, Serpelice i Borsuki [3].
W okresie międzywojennym gmina weszła w skład woj. lubelskiego a po likwidacji powiatu konstantynowskiego z dniem 1 kwietnia 1932 roku została włączona do powiatu bialskiego [7]. Podczas okupacji gmina należała do dystryktu lubelskiego (w Generalnym Gubernatorstwie). W 1952 roku siedzibę gminy przeniesiono z Hołowczyc do Horoszek [3]. Według stanu z dnia 1 lipca 1952 roku gmina Hołowczyce składała się z 14 gromad [8].
Jednostka została zniesiona 29 września 1954 roku wraz z reformą wprowadzającą gromady w miejsce gmin [9]. Z obszaru gminy utworzono Gromadzkie Rady Narodowe w Hołowczycach, Horoszkach Dużych i Litewnikach Nowych [10]. Po reaktywowaniu gmin z dniem 1 stycznia 1973 roku gminy Hołowczyce nie przywrócono [11].
|
|||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||