Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Gmina Ińsko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Gmina Ińsko
Herb
Herb gminy
Województwo zachodniopomorskie
Powiat stargardzki
Rodzaj gminy miejsko-wiejska
Burmistrz Andrzej Racinowski (2006)
Powierzchnia 151,01 km²
Liczba sołectw 7
Liczba miejscowości 18
Ludność (2005)
 • liczba ludności
 • gęstość
 • urbanizacja

3.493
23,1 osób/km²
57,3 %
Strefa numeracyjna 91 (do 2005)
Tablice rejestracyjne ZST
Położenie gminy na mapie powiatu
Ińsko gm.png
TERYT - TERC10 4324314053- 4324314055
Urząd gminy
ul. Bohaterów
Warszawy 38 73-140
Strona internetowa gminy
Biuletyn Informacji Publicznej gminy

Gmina Ińsko – gmina położona jest w północno-wschodniej części powiatu stargardzkiego. Sąsiednie gminy:

Do 31 XII 1998 r. wchodziła w skład województwa szczecińskiego.

Siedzibą gminy jest miasto Ińsko.

Miejsce w województwie (na 114 gmin):
powierzchnia 70., ludność 104.

Gmina stanowi 9,9% powierzchni powiatu.

Spis treści

[edytuj] Demografia

Dane z 30 czerwca 2004[1]:

Opis Ogółem Kobiety Mężczyźni
jednostka osób  % osób  % osób  %
populacja 3493 100 1726 49,4 1767 50,6
gęstość zaludnienia
(mieszk./km²)
23,1 11,4 11,7

Gminę zamieszkuje 2,9% ludności powiatu.

[edytuj] Przyroda i turystyka

Gmina leży na Pojezierzu Ińskim. W obrębie gminy znajduje się 10 jezior, z czego największym jest jezioro Ińsko. Większą jej część zajmuje Iński Park Krajobrazowy z rezerwatami przyrody: Wyspa Sołtyski, Kamienna Buczyna, Bórbagno Miałka, Głowacz, Krzemieńskie Źródliska. Przez Iński PK prowadzą znakowane szlaki turystyczne. Na jeziorze Linówko znajdują się pływające wyspy. Tereny leśne zajmują 38% powierzchni gminy, a użytki rolne 45%.

Władze gminy pobierają opłatę miejscową od turystów na terenie miejscowości: Ińsko, Ciemnik, Czertyń, Granica, Gronówko, Linówko, Miałka, Storkowo, Studnica, Ścienne, Waliszewo, Wierzchucice[2].

[edytuj] Komunikacja

Przez gminę Ińsko prowadzi droga wojewódzka nr 151 łącząca miasto z Węgorzynem i drogą krajową nr 20 (13 km) oraz z Reczem i drogą krajową nr 10 (22 km). Odległość z Ińska do stolicy powiatu, Stargardu Szczecińskiego wynosi 44 km (jadąc przez Chociwel).

Ińsko uzyskało połączenie kolejowe w 1895 r. Wtedy zbudowano Stargardzką Kolej Wąskotorową o szerokości 1000 mm ze Stargardu Szczecińskiego Wąsk. przez Starą Dąbrowę. 2 lata później linia została przedłużona do Jankowa Pomorskiego Wąsk., a w 1910 r. jeszcze do Drawska Pomorskiego Wąsk. W 1964 r. linię Ińsko- Drawsko Pomorskie Wąsk. zamknięto, a wkrótce potem rozebrano. W 1996 r. zamknięto pozostałą część linii do Starej Dąbrowy.

W gminie czynny jest 1 urząd pocztowy: Ińsko (nr 73-140).

[edytuj] Miejscowości

Miasto (od ok. 1300 r.)
Ińsko
Sołectwa gminy Ińsko
Ciemnik, Czertyń, Granica, Linówko, Storkowo, Studnica, Ścienne,
Miejscowości bez statusu sołectwa
Dolnik, Gronówko, Kanice, Kleszcze, Miałka, Powalice, Nierybno, Waliszewo, Wierzchucice.

Przypisy

  1. Baza Demograficzna – Tablice predefiniowane – Wyniki badań bieżących; Stan i struktura ludności; Ludność według płci i miast (pol.). GUS. [dostęp 2010-09-14].
  2. Uchwała Nr XXI/193/2008 Rady Miejskiej w Ińsku z dnia 6 listopada 2008 r. (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z 2009 r., Nr 2, poz. 70)

[edytuj] Linki zewnętrzne

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Gmina_Ińsko&oldid=30698335
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty