| Gmina Mała Wieś | |||
|
|||
| Województwo | mazowieckie | ||
| Powiat | płocki | ||
| Rodzaj gminy | wiejska | ||
| Wójt | Andrzej Barciński | ||
| Powierzchnia | 108,91 km² | ||
| Liczba sołectw | 24 | ||
| Liczba miejscowości | 31 | ||
| Ludność (2010) • liczba ludności • gęstość |
6286 58,7 osób/km² |
||
| Strefa numeracyjna | 24 (do 2005) | ||
| Tablice rejestracyjne | WPL | ||
| Położenie gminy na mapie powiatu |
|||
| TERYT | 1419082 | ||
|
Urząd gminy
09-460 Mała Wieśul. Kochanowskiego 1 |
|||
| Strona internetowa gminy | |||
| Biuletyn Informacji Publicznej gminy | |||
Gmina Mała Wieś (do 1948 gmina Święcice [1]) - gmina wiejska w województwie mazowieckim, w powiecie płockim. W latach 1975-1998 gmina położona była w województwie płockim.
Siedziba gminy to Mała Wieś.
Historia
Wsie gminy, położone niedaleko Płocka ściśle związane były z historią Polski. Dzieliły one losy całego Mazowsza. Przykładem burzliwych dziejów jest zdobycie i spalenie grodu w Orszymowie przez wojska księcia litewskiego Trojnata w 1258 r. Pod koniec średniowiecza nasze tereny wróciły do Korony Polskiej jako część Ziemi Wyszogrodzkiej. Wioski często zmieniały właścicieli, gdyż je dziedziczono, dzielono lub sprzedawano. Były one własnością króla, biskupów, a szczególnie drobnej szlachty. W 1793 roku okolice Małej Wsi zostały przejęte na kilka lat przez Prusy. Po kongresie wiedeńskim trafiły one pod zabór rosyjski i trwało to do I wojny światowej. Na przełomie XIX i XX wieku okoliczne wioski należały do powiatu płockiego guberni płockiej. Większość wchodziła w skład gminy Święcice.
Lata 60- te XIX wieku przyniosły chłopom własność ziemi. W następnych dziesięcioleciach łączono tradycyjny tryb życia na wsi z uprzemysłowieniem. W 1898 roku na granicy Niździna i Małej Wsi powstała cukrownia wzniesiona przez Stanisława Sonnenberga. Zakład zatrudniał sporą ilość pracowników. Większość z nich przeprowadziła się do przyfabrycznej osady. Taki wzrost ludności spowodował, że w 1948 roku Mała Wieś stała się siedzibą gminy. Cukrownię zniszczono zarówno w czasie I, jak i II wojny światowej. Konieczna stała się jej odbudowa. Mała Wieś po raz pierwszy została wymieniona w dokumentach w 1435 roku. Była to wzmianka o części Niździna (Nyeszdzino Malowyeskye). Z biegiem lat zmieniały się nazwy wsi na:
- Nyeszdzino Minor
- Nyeszdzino alias Malavyesh
- Malavyesz
- Parva Villa Nyeszdzino
Na początkach ubiegłego stulecia pojawiała się łączna pisownia nazwy tej miejscowości- Maławieś.
Mała Wieś to gniazdo rodzinne Małowieskich herbu Gozdawa. Później, w XVIII w. stała się własnością najznakomitszego rodu Ziemi Wyszogrodzkiej- Nakwaskich, z którego wywodzili się m.in. Klemens Nakwaski (1720-1801)- podkomorzy wyszogrodzki i Franciszek Salezy Nakwaski(1771-1848)- prefekt departamentu stołecznego Księstwa Warszawskiego, a później senator i wojewoda Królestwa Polskiego. Mała Wieś była posiadłością Nakwaskich przez większość XIX w.; około 1870 majątek trafił w ręce Aleksandra Przeździeckiego, a następnie Lucyny i Wojciecha Białosukniów. W dwudziestoleciu międzywojennym należała do Zygmunta Kittla. Po II wojnie światowej, w okresie wprowadzania komunizmu, w 1948 roku we wsi Gałki rozbity został jeden z ostatnich oddziałów partyzanckich Narodowego Zjednoczenia Wojskowego. Dowodził nim Wiktor Stryjewski pseud. „Cacko”
Według danych z 30 czerwca 2004[2] gminę zamieszkiwało 6397 osób.
Spis treści |
Według danych z roku 2002[3] gmina Mała Wieś ma obszar 108,91 km², w tym:
Gmina stanowi 6,05% powierzchni powiatu.
Średni wiek mieszkańca Gminy Mała Wieś to 39,5 lat.
Bodzanów, Bulkowo, Iłów, Naruszewo, Słubice, Wyszogród
|
||||||||||||||
|
|||||||||||||
|
||||||||||||||