| Gmina Sidorki | |
| 1919-1954[1] | |
| Województwo | 1919-39: lubelskie (II RP) 1945-54: lubelskie |
| Powiat | bialski |
| Siedziba władz | Sidorki Biała Podlaska |
| Rodzaj gminy | wiejska |
| Gromady (1952) | 19 |
Gmina Sidorki – dawna gmina wiejska istniejąca w latach 1809-1954 [2] na Lubelszczyźnie. Siedzibą gminy były Sidorki (obecnie dzielnica Białej Podlaskiej) a w latach 1952-1954 Biała Podlaska.
Gmina Sidorki powstała w 1809 roku w Księstwie Warszawskim [3]. Po podziale Królestwa Polskiego na powiaty i gminy z początkiem 1867 roku gmina Sidorki weszła w skład w powiatu bialskiego w guberni siedleckiej (w latach 1912-1915 jako część guberni chełmskiej) [4]. Gmina składała się z 15 wsi: Czosnówka, Dokudów, Grabanów, Hola, Julków, Kaliłów, Lisy, Ogrodniki, Ortel Książęcy, Perkowice, Sidorki, Sielczyk, Wilczyn, Woskrzenice i Wólka Plebańska [5].
W 1919 gmina weszła w skład woj. lubelskiego [5]. Podczas okupacji gmina należała do dystryktu lubelskiego (w Generalnym Gubernatorstwie). W 1933 roku do gminy Sidorki przyłączono wieś Smolne Piece z gminy Żerocin w powiecie radzyńskim [6]. W 1952 roku siedzibę gminy przeniesiono z Sidorek do Białej Podlaskiej. Według stanu z dnia 1 lipca 1952 roku gmina Sidorki składała się z 14 gromad [7].
Jednostka została zniesiona 29 września 1954 roku wraz z reformą wprowadzającą gromady w miejsce gmin [8]. Z obszaru gminy utworzono Gromadzkie Rady Narodowe w Dubowie, Ortelu Książęcym i Sidorkach [9]. Po reaktywowaniu gmin z dniem 1 stycznia 1973 roku gminy Sidorki nie przywrócono [10].
|
|||||||||||||||||