Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Gmina Zabłocie | |
| 1919-1954[1] | |
| Województwo | 1919-39: lubelskie (II RP) 1945-54: lubelskie |
| Powiat | bialski |
| Siedziba władz | Zabłocie |
| Rodzaj gminy | wiejska |
| Gromady (1952) | 15 |
Gmina Zabłocie (alt. gmina Zabłoć) – dawna gmina wiejska istniejąca w latach 1809-1954 [2] na Lubelszczyźnie. Siedzibą gminy było Zabłocie.
Gmina Dobryń powstała w 1809 roku w Księstwie Warszawskim [3]. Po podziale Królestwa Polskiego na powiaty i gminy z początkiem 1867 roku gmina Zabłocie weszła w skład w powiatu bialskiego w guberni siedleckiej (w latach 1912-1915 jako część guberni chełmskiej) [4]. Gmina składała się z 13 wsi: Dobromyśl, Olszanki, Jabłeczna, Parośla-Pniski, Liszna, Mościce Dolne, Nowosiółki, Zabłocie, Zalewsze, Leniuszki, Szostaki, Terebiski i Wólka Zabłocka [5].
W 1919 gmina weszła w skład woj. lubelskiego [5]. Podczas okupacji gmina należała do dystryktu lubelskiego (w Generalnym Gubernatorstwie). Po wojnie w skład gminy weszła niewielka eksklawa przedwojennej gminy Miedna powiatu brzeskiego, położonej na terenie gminy Zabłocie (niedaleko wsi Szostaki). Eksklawa ta była jedną z trzech niewielkich skrawków woj. poleskiego, które w 1945 roku pozostały w Polsce.
Według stanu z dnia 1 lipca 1952 roku gmina Zabłocie składała się z 15 gromad [6]. Jednostka została zniesiona 29 września 1954 roku wraz z reformą wprowadzającą gromady w miejsce gmin [7]. Z obszaru gminy utworzono Gromadzkie Rady Narodowe w Jabłecznej, Kodniu i Zabłociu [8]. Po reaktywowaniu gmin z dniem 1 stycznia 1973 roku gminy Zabłocie nie przywrócono [9].
|
|||||||||||||||||
