| Gmina Zakanale | |
| 1919-1954[1] | |
| Województwo | 1919-39: lubelskie (II RP) 1945-54: lubelskie |
| Powiat | 1919-32: konstantynowski 1932-39: bialski 1945-54: bialski |
| Siedziba władz | Zakanale Konstantynów |
| Rodzaj gminy | wiejska |
| Gromady (1952) | 18 |
Gmina Zakanale (od 1973 gmina Konstantynów) – dawna gmina wiejska istniejąca w latach 1809-1954 [2] na Lubelszczyźnie. Siedzibą gminy było Zakanale (w latach 1952-54 Konstantynów [3][4]).
Gmina Zakanale powstała w 1809 roku w Księstwie Warszawskim [5]. Po podziale Królestwa Polskiego na powiaty i gminy z początkiem 1867 roku gmina Zakanale weszła w skład w powiatu konstantynowskiego w guberni siedleckiej (w latach 1912-1915 jako część guberni chełmskiej) [6]. 13 stycznia 1870[7] do gminy przyłączono pozbawiony praw miejskich Konstantynów[8]. Gmina składała się z 16 wsi: Antolin, Dubicze, Gnojno, Kazimierzów, Komarno, Koszelówka, Konstantynów, Polinów, Solinki, Wólka Polinowska, Wólka Nosowska, Witoldów, Wichowicze, Wandopol, Zakalinki i Zakanale [3].
W okresie międzywojennym gmina weszła w skład woj. lubelskiego a po likwidacji powiatu konstantynowskiego z dniem 1 kwietnia 1932 roku została włączona do powiatu bialskiego [9]. Podczas okupacji gmina należała do dystryktu lubelskiego (w Generalnym Gubernatorstwie). W 1952 roku siedzibę gminy przeniesiono z Zakanala do Konstantynowa [3]. Według stanu z dnia 1 lipca 1952 roku gmina Zakanale składała się z 18 gromad [10].
Jednostka została zniesiona 29 września 1954 roku wraz z reformą wprowadzającą gromady w miejsce gmin [11]. Z obszaru gminy utworzono Gromadzkie Rady Narodowe w Bublu Starym, Klonowicy, Komarnie, Konstantynowie, Pawłowie Nowym i Wólce Nosowskiej [12]. Po reaktywowaniu gmin z dniem 1 stycznia 1973 roku gminy Zakanale nie przywrócono, utworzono jednak jej odpowiednik, gminę Konstantynów [13].
|
|||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||