Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Goryczkowa Przełęcz Świńska | |
 Świńska Przełęcz i Pośredni Wierch Goryczkowy |
|
| Wysokość | 1801 m n.p.m. |
| Państwo |  Polska Słowacja |
| Pasmo | Karpaty, Tatry |
| Sąsiednie szczyty | Goryczkowa Czuba, Pośredni Goryczkowy Wierch |
  Goryczkowa Przełęcz Świńska
|
|
| Na mapach: | |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Goryczkowa Przełęcz Świńska, w skrócie Świńska Przełęcz (słow. Horičkovo sedlo Svinické, Zapadné Goričkovo sedlo) – znajdująca się na wysokości 1801 m przełęcz w grani głównej Tatr Zachodnich pomiędzy Goryczkową Czubą (1913 m) a Pośrednim Goryczkowym Wierchem (1874 m)[1]. Według Wielkiej encyklopedii tatrzańskiej nazwa słowacka jest podwójnie błędna, gdyż właściwie nazwa tej przełęczy nie pochodzi ani od Świnicy, ani od rośliny goryczka, lecz od Doliny Goryczkowej Świńskiej[2].
Przez przełęcz i szczyty te biegnie granica słowacko-polska. Południowe stoki spod przełęczy opadają do słowackiej Doliny Cichej, północne do Świńskiego Kotła. Stoki pod przełęczą są porośnięte drobną murawą, częściowo kamieniste. Z obydwu tych stoków zimą schodzą lawiny, szczególnie duże do znacznie niżej położonego dna Doliny Cichej. Od Goryczkowej Czuby i Pośredniego Wierchu Kondrackiego w stronę tej doliny odchodzą grzędy, pomiędzy którymi znajduje się depresja. Mniej więcej w środku zbocza doliny grzędy te zbliżają się do siebie, tworząc duży lej. Poniżej przewężenia leju dołącza druga depresja schodząca spod Pośredniego Wierchu Goryczkowego[1]. Śnieg gromadzący się w tym leju w pewnym momencie zsuwa się w postaci lawiny uchodzącej w okolicach Liptowskiego Koszaru. Władysław Cywiński w swoim przewodniku pisze: "Efekty tej "zdwojonej grozy" widoczne są po obu stronach dolnego żlebu: lasy na sąsiednich grzędach powalone lawinowymi podmuchami, w samym żlebie brak nawet młodników[3].
Dawniej Dolina Świńska wchodziła w skład Hali Goryczkowej. Polscy juhasi wypasali ją po samą przełęcz, a nawet dalej – przepędzali stada również na słowacką stronę, gdzie trawa była bujniejsza i nie tak wyeksploatowana, jak na polskich halach, na których ilość owiec i bydła była nadmierna do ich możliwości[4].
Czasy przejścia podane na podstawie mapy[1]:
– odcinek czerwonego szlaku z Kasprowego Wierchu granią główną Tatr przez Goryczkową Czubę i Suche Czuby do Przełęczy pod Kopą Kondracką. Czas przejścia: 1:20 h, z powrotem 1:40 h
