| Goryczkowa Przełęcz nad Zakosy | |
Przełęcz nad Zakosy i Pośredni Goryczkowy Wierch (za nim Goryczkowa Czuba) |
|
| Wysokość | 1816 m n.p.m. |
| Państwo | |
| Pasmo | Karpaty, Tatry |
| Sąsiednie szczyty | Kasprowy Wierch, Pośredni Goryczkowy Wierch |
| Na mapach: | |
Goryczkowa Przełęcz nad Zakosy lub po prostu Goryczkowa nad Zakosy słow. Východné Goričkovo sedlo) – znajdująca się na wysokości 1816 m n.p.m. przełęcz w grani głównej Tatr, między Kasprowym Wierchem (1987 m) a Pośrednim Goryczkowym Wierchem (1874 m) w Tatrach Zachodnich[1]. Przez przełęcz tę i szczyty biegnie granica słowacko-polska. Południowe stoki spod przełęczy opadają do słowackiej Doliny Cichej, stoki północne do Doliny Goryczkowej pod Zakosy.
Nazwa przełęczy pochodzi od Zakosów – północnego zbocza pod samą przełęczą, opadającego do Goryczkowego Kotła – najwyższego piętra doliny. Po zboczu tym w czasach, gdy było ono wypasane (teren ten należał do Hali Goryczkowej) prowadziły wydeptane przez owce zakosy perci[1]. Przez Przełęcz nad Zakosy polscy juhasi często przepędzali owce na słowacką stronę, gdzie trawa była bujniejsza, a hale nie były tak intensywnie wypasane, jak po polskiej stronie. Bywało to źródłem konfliktów z pasterzami słowackimi[2].
Jest to szerokie i trawiaste (miejscami tylko kamieniste) siodło. Dawniej była często używanym szlakiem, którym turyści podhalańscy, a także kłusownicy przedostawali się do Doliny Cichej. Według podań przez przełęcz tę w 1769 r. przeszli wraz z uzbrojeniem konfederaci barscy. Upamiętnił to Walery Eljasz-Radzikowski na jednym z licznych swoich obrazów o tematyce tatrzańskiej[1]. W 1910 r. z przełęczy tej odbył się start do biegu zjazdowego do Doliny Goryczkowej[3].
Obszar przełęczy i północne stoki zbudowane są ze skał krystalicznych, jest to bowiem obszar wyspy krystalicznej Goryczkowej[3]. Jednakże dolna część południowych stoków zbudowana jest ze skał wapiennych i nad dnem Doliny Cichej kończy się wapiennymi skałkami[4].
Czasy przejścia podane na podstawie mapy[5].