Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Gospodarka Ukrainy | ||
|---|---|---|
| Informacje ogólne | ||
| Waluta | Hrywna | |
| Bank centralny | Ukrainy | |
| Rok podatkowy | kalendarzowy | |
| Organizacje handlowe | WNP, WTO, GUAM | |
| Podstawowe dane statystyczne | ||
| PKB (nominalny) | 198 mld | |
| PKB (ważony PSN) | 337 mld | |
| PKB (PSN) per capita | 6 900 | |
| Wzrost PKB | 2,1 % | |
| Struktura PKB | rolnictwo 9,3 % przemysł 31,7 % usługi 58,9 % |
|
| Inflacja | 25 % | |
| Wymiana handlowa | ||
| Eksport | 64,89 md | |
| Główni partnerzy | Rosja 23,3 % Turcja 7,9 % Włochy 5,8 % |
|
| Import | 82,52 mld | |
| Główni partnerzy | Rosja 23,9 % Niemcy 11,8 % Chiny 8,5 % Polska 8,1 % Turkmenistan 5,4 % |
|
| Zatrudnienie | ||
| Ludność czynna zawodowo | ||
| Struktura zatrudnienia | rolnictwo 19,4 % przemysł 24,2 % usługi 56,4 % |
|
| Przeciętne wynagrodzenie | ||
| Płaca minimalna | 625 UAH (54 EURO) |
|
| Stopa bezrobocia | 3 % | |
| Wskaźniki jakości życia | ||
| Ludność poniżej progu ubóstwa | 37,7 % | |
| Współczynnik Giniego | 31 | |
| Wskaźnik rozwoju społecznego | ||
| Finanse publiczne | ||
| Dług publiczny | 10 % PKB 82,07 mld |
|
| Deficyt budżetowy | {{{deficyt}}} | |
| Przychody budżetowe | 65,02 mld | |
| Wydatki budżetowe | 68,48 mld | |
| Pomoc gospodarcza | ||
| Główne źródło: Wszystkie wartości w dolarach amerykańskich, chyba że podano inaczej. |
||
Na Ukrainie występuje ponad 90 rodzajów kopalin użytecznych, dotychczas odkryto 8 tys. złóż. Zasoby naturalne dzielone są na trzy grupy: zasoby paliwowe (energetyczne), rud metali i niemetaliczne. Na terytorium Ukrainy skoncentrowane są wielkie zasoby rud manganowych i żelaza, uranu, węgla koksującego, siarki rodzimej, soli kamiennej i potasowej, surowców do produkcji cementu. Ukraińskie zasoby mineralno-surowcowe są jednymi z najlepszych jakościowo zasobów na świecie .
Spis treści |
Gospodarka Ukrainy ma najgorszy w Europie Wskaźnik Wolności, a zarazem jeden z najgorszych w ogóle na świecie.[1]
Po tzw. „zespoleniu” ziem ukraińskich, tj. po 1945, zaczęto realizować zasady i metody rozwoju obowiązujące w ZSRR. Na Ukrainie, jako integralnej części Związku Radzieckiego, wdrażane były ogólnoradzieckie programy: rozwijano produkcje żywności (Ukraina była głównym spichlerzem ZSRR), przemysł paliwowo energetyczny i przemysł ciężki (szczególnie zbrojeniowy). Zintegrowanie gospodarki Ukrainy z gospodarką Związku Radzieckiego ujawniło się również w braku niezależnych związków i wymiany z innymi krajami. Wyznaczone granice „państwowe” z Rosją, Białorusią i Mołdawią, miały formalny, tylko administracyjny charakter. Ukraina nie miała indywidualnego obszaru gospodarczego, nie było granic celnych ani prawa celnego. Według opinii wielu ukraińskich ekonomistów gospodarka Ukrainy rozwijała się jako rolniczy i surowcowy spichlerz metropolii, jako region eksploatacji surowców mineralnych, zasobnych gleb i atrakcyjnych zasobów rekreacyjnych, jako rezerwuar taniej siły roboczej i chłonny rynek zbytu wielu produktów wytwarzanych w różnych częściach ZSRR.
Rolnictwo Ukrainy dostarczało żywności wielu obszarom byłego ZSRR. W 1990 Ukraina dostarczała 24% zbóż, 55% buraków cukrowych i ponad 30% ziarna słonecznikowego zbieranego w ZSRR, zaś przemysł Ukrainy zaspokajał potrzeby gospodarki Związku Radzieckiego przede wszystkim w zakresie surowców kopalnych – zwłaszcza paliw, surowców metalicznych (żelaza i manganu), materiałów budowlanych. Udział Ukrainy w ogólnoradzieckim wydobyciu węgla wynosił 22,5%, rudy żelaza – 46%, a w produkcji surówki żelaza – 41%, stali – 34% i cementu – 17%. Gospodarka Ukrainy składa się z szeregu powiązanych ze sobą działów i gałęzi wytwórczości materialnej i usług. W strukturze gospodarki współczesnej Ukrainy, najważniejszą rolę odgrywają gałęzie produkcji materialnej tj. przemysł i budownictwo, rolnictwo i transport towarowy. Jednak w strukturze tej dokonują się wyraźne przeobrażenia.
W 2000 w gałęziach produkcyjnych zatrudnionych było prawie 53% wszystkich pracujących. Między 1990 a 2000 liczba zatrudnionych w gospodarce Ukrainy zmniejszyła się o prawie 7 mln osób, tj. o ponad 14%. Pojawiły się liczne rzesze bezrobotnych, których liczba według oficjalnych danych wynosi 1,2 mln osób. Ponadto 2,8 mln pracowników przebywa na tzw. urlopach administracyjnych, a 2,2 mln osób zatrudnionych jest w tzw. niepełnym tygodniu pracy. Równocześnie dokonały się zmiany w strukturze zatrudnienia. Nastąpiło wyraźne zmniejszenie liczby pracowników w sfery produkcyjnej. W 1980 w sferze tej pracowało 76% wszystkich zatrudnionych, w 1990 odsetek pracujących zmniejszył się do 70,9%, a w 2000 do 52,8%.
Wskutek podjętej na początku lat 90. XX wieku transformacji systemowej zostały przerwane powiązania kooperacyjne, a produkcja prawie we wszystkich działach produkcyjnych obniżyła się o ponad 50%. W skali całej Ukrainy wskaźniki fizycznych rozmiarów wewnętrznego PKB zmniejszyły się o ponad 50%. W 2000 w strukturze ukraińskiego produktu krajowego brutto, liczonego w cenach bieżących, wytwórcze działy gospodarki partycypowały w 65% (przemysł w 47,5%; rolnictwo w 13,5% i budownictwo w 4%), a usługi w 35%. W zestawieniu tym zastanawia stosunkowo wysoki udział rolnictwa, bardzo niski udział budownictwa i niski udział usług.
W 2004:
Przedstawione fakty świadczą, iż Ukraina ze względu na strukturę gospodarki jest krajem przemysłowo-rolniczym, przechodzącym od systemu gospodarki centralnie sterowanej do gospodarki wolnorynkowej, przeżywającym wielkie trudności rozwojowe.
