Gottgläubigkeit

Gottgläubigkeit (pol. bogowierstwo) – okultystyczny ruch religijny w III Rzeszy.

Ruch Gottgläubigkeit narodził się na początku lat 30. XX wieku w grupie skupionej wokół Jakoba Wilhelma Hauera. Postulował on likwidację chrześcijaństwa w III Rzeszy i zastąpienie go nową, "aryjską" religią. W postulatach i formach działania zwolennicy ruchu Gottgläubigkeit byli o wiele bardziej radykalni niż zwolennicy oficjalnie promowanego pozytywnego chrześcijaństwa.

Początkowo ruch Gottgläubigkeit, pomimo tolerowania go przez władze nazistowskie, nie spotykał się z ich poparciem. Wpływ na to miał Rudolf Hess, który sprzeciwiał się nowemu ruchowi religijnemu. Pomimo to w 1936 Gottgläubigkeit zaliczony został jako jeden z tolerowanych ruchów religijnych w Rzeszy.

Doktryna religijna ruchu Gottgläubigkeit była bardzo niejasna i mało sprecyzowana. W dużej mierze stanowiła mieszankę elementów hinduizmu i odwołań do przedchrześcijańskich wierzeń Germanów. Miała stanowić religijny aspekt volkizmu. Zwolennicy Gottgläubigkeit urządzali obrzędy, na które składały się pogańskie obrzędy w historycznych strojach, kazania, ideologiczne pieśni oraz muzyka klasyczna (zwłaszcza Wagnera). Symbolem ruchu Gottgläubigkeit było słońce, zaś jego zwolennicy określali się jako "wierzący w Boga" (gottgläubig).

Po ucieczce Hessa do Wielkiej Brytanii ruch Gottgläubigkeit zyskał poparcie Heinricha Himmlera. Liczni członkowie SS jak również inni zwolennicy narodowego socjalizmu występowali z dotychczasowych kościołów i określali swój światopogląd jako "wierzący w Boga".

Bibliografia

• Harald Iber: Christlicher Glaube oder rassischer Mythus. Die Auseinandersetzung der Bekennenden Kirche mit Alfred Rosenbergs: „Der Mythus des 20. Jahrhunderts“. Peter Lang, Frankfurt/Main 1987.
• M. Prinz, R. Zitelmann (Hrsg.): Nationalsozialismus und Modernisierung. Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt 1991.
• Herbert Rätz: Die Religion der Reinheit - Reformbewegung, Okkultismus und Nationalismus - Geschichte und Struktur einer Alltagsreligion. Conte -Verlag, Saarbrücken 2006.
• Frank Schnoor: Mathilde Ludendorff und das Christentum: eine radikale völkische Position in der Zeit der Weimarer Republik und des NS-Staates. Deutsche Hochschulschriften, Kiel 1998, ISBN 3-8267-1192-0.