Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Gough | |
 Zdjęcie satelitarne wyspy |
|
| Kontynent | Afryka |
| Państwo |  Wyspa Świętej Heleny, Wyspa Wniebowstąpienia i Tristan da Cunha |
| Akwen | Ocean Atlantycki |
| Powierzchnia | 65 km² |
| Populacja • liczba ludności |
6 |
Mapa wyspy |
|
Gough (ang. Gough Island, port. Gonçalo Alvares) – wulkaniczna wyspa na południowym Oceanie Atlantyckim, której najwyższy szczyt (Edinburgh Peak) sięga 910 m n.p.m.. Znajduje się około 350 km na południowy wschód od brytyjskich wysp Tristan da Cunha, 2700 km od Kapsztadu i ponad 3200 km od najbliższego lądu Ameryki Południowej, na wysokościach 40°19S 9°55W.
Wyspa ma 13,9 km długości i 8 km szerokości. Leży na szlaku silnych wiatrów, tzw. ryczących czterdziestek. Roczny opad przekracza 2500 mm deszczu. Należy do Wielkiej Brytanii, a jedynymi mieszkańcami są pracownicy stacji meteorologicznej, którą Republika Południowej Afryki utrzymuje nieustannie na wyspie od 1956. Ciekawostką jest to, że obszar zajmowany przez stację należy administracyjnie do RPA i stanowi część miasta Kapsztad.
Spis treści |
Wyspa Gough została odkryta w 1505 lub 1506 r. przez portugalskiego żeglarza Alvaresa, który nadał jej nazwę Diego Alvarez. Dużo później, bo dopiero w 1731 odwiedził wyspę kapitan Charles Gough z brytyjskiego statku Richmond. Dokładna lokalizacja nie była znana przez wiele lat, ale ostatecznie odkryli ją brytyjscy i amerykańscy łowcy fok i wielorybnicy, którzy używali nazwy Gough.
Stacja badawcza na Wyspie Gough jest obsługiwana przez następujący personel:
Ekspedycja trwa średnio przez 13 miesięcy od momentu opuszczenia Kapsztadu, zazwyczaj od września do października następnego roku.
Gough jest chroniona jako rezerwat dzikiej przyrody, wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO jako jeden z najmniej zniszczonych ekosystemów tego rodzaju i jedno z najbezpieczniejszych miejsc gniazdowania morskich ptaków na Atlantyku. Gnieździ się tu niemal cała światowa populacja albatrosa atlantyckiego (Diomedea dabbenena) i petrela białobrzuchego (Pterodroma incerta), występują także dwa endemiczne gatunki: wyspiarczyk (Rowettia goughensis) i nielotna kokoszka południowa (Gallinula comeri).
W 2007 roku naukowcy badający występującą na Gough populację myszy domowej wykazali, że gryzonie te osiągają rozmiary trzykrotnie większe od typowych (u wyspiarskich populacji drobnych ssaków częsty jest gigantyzm) i są agresywnymi drapieżnikami, atakującymi pisklęta ptaków morskich[1][2].
|
|||||||
