Grażyna Świtała pseudonim Grażyna Kettner (ur. 27 lutego 1954 w Słupsku, zm. 25 lipca 2003 w Warszawie[1]) – polska piosenkarka i kompozytorka, założycielka i prezes fundacji "Naprawdę czeka ktoś", organizatorka pięciu edycji Festiwalu dla Dzieci i Młodzieży Niepełnosprawnej. Za zasługi dla Ciechocinka została odznaczona "Medalem Stanisława Staszica". Kawaler Orderu Uśmiechu.
Śpiewu uczyła się na Wydziale Wokalnym w Średniej Szkole Muzycznej w Gliwicach. Później studiowała na Wydziale Pedagogicznym Akademii Muzycznej w Katowicach. Uczyła się gry na skrzypcach, fortepianie i akordeonie. W czasie studiów współpracowała z Orkiestrą Polskiego Radia i Telewizji w Katowicach.
Występowała na licznych krajowych i międzynarodowych festiwalach piosenki. Karierę solową rozpoczęła w 1970 roku na VIII Krajowym Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu. Wykonywała głównie muzykę country i pop. Jej największa popularność przypadła na lata 70. i 80. XX wieku. Reprezentowała polska piosenkę na festiwalach w Lublanie, Budapeszcie i Ułan Bator. W roku 1983 wystąpiła na Pikniku Country w Mrągowie.
Artystka zmarła w jednym z warszawskich szpitali wskutek krwiaka mózgu. Spoczęła w rodzinnym grobie na Cmentarzu Centralnym (Kwatera Leśna F8, rząd 1 "na łuku", grób nr 6) w Gliwicach.
Najbardziej znane piosenki to "Ale Magda mówi", "Słońce tego lata", "Dwa serca jak pociągi dwa", "Kocha się za nic", "Moja miłość bez imienia", "Obejmij mnie", "Tak jak przed laty", "Wyjście z cienia" i "Zabierz kobietę".