Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Grace Patricia Grimaldi Jej Książęca Wysokość Księżna Monako |
|
 |
|
| księżna Monako | |
| Okres panowania | od 18 kwietnia 1956 do 14 września 1982 |
| Żona | Rainiera III Grimaldi |
| Poprzedniczka | Gizela Grimaldi |
| Następczyni | Charlene Grimaldi |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | Grimaldi |
| Urodzona | 12 listopada 1929 Filadelfia |
| Zmarła | 14 września 1982 Monako-Ville |
| Pochowana | Monako |
| Ojciec | John Brendan Kelly |
| Matka | Margaret Katherine Majer |
| Mąż | Rainier III Grimaldi |
| Dzieci | Karolina Grimaldi Albert II Grimaldi Stefania Grimaldi |
| Grace Kelly | |||||||||||||
 Grace Kelly w filmie Mogambo, rok 1953 |
|||||||||||||
| Prawdziwe imię i nazwisko | Grace Patricia Kelly | ||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia | 12 listopada 1929 Filadelfia |
||||||||||||
| Data i miejsce śmierci | 14 września 1982 Monaco-Ville |
||||||||||||
| Zawód | aktorka | ||||||||||||
| Współmałżonek | Książę Rainier III (1956-1982) | ||||||||||||
| Lata aktywności | 1948-1982 | ||||||||||||
|
|||||||||||||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||||||||||||
Grace Patricia Grimaldi, z domu Kelly, księżna Monako, księżna Valentinois, markiza Baux (ur. 12 listopada 1929 w Filadelfii, zm. 14 września 1982 w Monaco-Ville), amerykańska aktorka, zdobywczyni Oscara za rolę w filmie Dziewczyna z prowincji, od 18 kwietnia 1956 do 14 września 1982 księżna Monako jako żona księcia Rainiera III.
Spis treści |
Grace Patricia Kelly urodziła się 12 listopada 1929 w Filadelfii w Stanach Zjednoczonych. Była córką Johna Brendana Kelly, trzykrotnego mistrza olimpijskiego w wioślarstwie i jego żony, Margaret Katherine Majer. Miała troje rodzeństwa: siostry Margaret Katherine (ur. 1925, zm. 1991, Elizabeth Anne (ur. 1933, zm. 2009) oraz brata Johna Brendana Juniora (ur. 1927, zm. 1985), który poszedł w ślady ojca i w 1956 roku w Melbourne zdobył brązowy medal w wioślarstwie i podarował go swojej siostrze Grace jako prezent z okazji jej zaślubin z księciem Rainierem. Rodzina Kellych była katolicka i miała pochodzenie irlandzkie.
Po chrzcie najstarszej córki państwa Kellych, Margaret, babka dziewczynki, Mary Costello Kelly wyraziła niezadowolenie, że dziewczynka nie otrzymała imienia Grace na cześć jej zmarłej w dzieciństwie córki. Rok później Mary Costello zmarła, a druga córka Kellych otrzymała imiona Grace Patricia.
Rodzice Grace Kelly nie chcieli, by córka została aktorką. Uczęszczała do szkoły zakonnej i otrzymała rygorystyczne wychowanie. Aby się usamodzielnić, wyjechała do Nowego Jorku, gdzie najpierw pracowała jako fotomodelka. W maju 1947 ukończyła Stevens School w Germantown. Jej ulubionymi aktorami byli Ingrid Bergman i Joseph Cotten. Z powodu niskich wyników z matematyki nie dostała się do Bennington College w lipcu 1947, ale postanowiła spełnić swoje marzenie o karierze kinowej. Wzięła udział w audycji Amerykańskiej Akademii Sztuki Dramatycznej w Nowym Jorku, gdzie odegrała scenę z dramatu jej wuja z 1923 roku, zatytułowanego The Torch-Bearers i pozwolono jej uczyć się aktorstwa.
Karierę aktorską zaczynała od drobnych ról serialowych. W 1951 roku nakręciła swój pierwszy film, Czternaście godzin, w którym zagrała rolę Louise Ann Fuller. W 1952 odtwarzała rolę Amy Kane w W samo południe u boku Gary'ego Coopera. Za rolę Lindy Nordley w filmie Mogambo otrzymała nagrodę Złotego Globa oraz nominację do Oscara za drugoplanową rolę żeńską.
Największym jej sukcesem okazała się rola Georgie Elgin w filmie George'a Seatona Dziewczyna z prowincji. Kelly otrzymała za nią Oscara w 1955 roku dla najlepszej aktorki; ponadto utwór doczekał się sześciu innych nominacji do Nagród Akademii Filmowej, sama Kelly otrzymała też brytyjską nagrodę BAFTA dla najlepszej aktorki zagranicznej. Do nagrody BAFTA przyszła księżna nominowana była również za rolę Margot Wendice w dziele Alfreda Hitchcocka M jak moderstwo.
Po ślubie z księciem Rainierem zdecydowała się definitywnie zrezygnować z aktorstwa. Swoje ostatnie role zagrała w 1956 roku w Wyższych sferach i Łabędziu, po dziesięciu latach przerwy wystąpiła również w dziele Terence'a Younga Mak również jest kwiatem.
W czerwcu 1999 Amerykański Instytut Filmowy umieścił ją na trzynastym miejscu listy największych gwiazd amerykańskiego kina.
Grace Kelly była jedną z najważniejszych postaci amerykańskiej delegacji na festiwal filmowy w Cannes w 1955 roku. Podczas pobytu we Francji została zaproszona do udziału w sesji zdjęciowej w Pałacu Monakijskim w towarzystwie księcia Monako, Rainiera. Po wielu komplikacjach książę i aktorka spotkali się.
Książę Rainier oświadczył się Grace Kelly podczas podróży do Stanów Zjednoczonych. Przyszła księżna przybyła na Lazurowe Wybrzeże wraz z całym swoim dobytkiem 4 kwietnia 1956. Czternaście dni później amerykańska aktorka poślubiła księcia Rainiera w cywilnej ceremonii w Sali Tronowej Pałacu Monako. Następnego dnia, 19 kwietnia, odbył się ślub kościelny w Katedrze Świętego Mikołaja. Grace otrzymała tytuł Jej Książęca Wysokość Księżna Monako.
Dziewięć miesięcy po zaślubinach, 23 stycznia 1957 na świat przyszła pierwsza córka książęcej pary, Karolina, która automatycznie zastąpiła księżną Antoinette na pozycji następczyni monakijskiego tronu. 14 marca 1958 urodził się syn Albert, przyszły książę Monako. 1 lutego 1965 Grace i Rainier zostali rodzicami Stefanii. Najstarszy wnuk księżnej Grace i księcia Rainiera, Andrea Casiraghi, urodził się w 1984 roku, a najmłodszy wnuk (i jednocześnie nieślubny), Alexandre Coste w 2005.
Imię Grace na cześć księżnej noszą jej dwie wnuczki: nieślubna córka księcia Alberta II i Tamary Rotolo, Jazmin Grace oraz córka księżniczki Stefanii i Daniela Ducruet, Pauline Grace Maguy. Ponadto druga z córek Stefanii, Camille Marie Kelly Gottlieb ma jako trzecie imię nadane panieńskie nazwisko babki.
Jako księżna Monako Grace zrezygnowała z kontynuowania kariery aktorskiej, by móc skupić się na obowiązkach wynikających z jej funkcji. Założyła fundację AMADE Mondiale, mającą swoją siedzibę w Monako i nie będącą organizacją rządową. Fundacja zajmuje się integracją moralną i fizyczną oraz dobrym samopoczuciem dzieci na całym świecie, bez względu na rasę, narodowość, religię i przynależność polityczną. Obecnie prezesem fundacji jest córka księżnej, Karolina Grimaldi.
Grace towarzyszyła mężowi w oficjalnych uroczystościach, była gościem honorowym imprez kulturowych i sportowych (między innymi wszelkich rozgrywek, odbywających się na terenie księstwa). W 1981 roku wzięła udział w ceremonii zaślubin księcia Walii, Karola z Lady Dianą Spencer.
Funkcję księżnej Monako pełniła do dnia swojej śmierci, 14 września 1982. 1 lipca 2011 jej syn, książę Albert II poślubił Charlene Wittstock, która została pierwszą księżną Monako od czasów Grace Kelly.
13 września 1982 księżna Grace i jej córka, księżniczka Stefania ucierpiały w wypadku samochodowym. Grace, mająca 52 lata, doznała ataku apopleksji i straciła panowanie nad pojazdem. Auto runęło w przepaść. Księżna trafiła do monakijskiej kliniki, a przeprowadzone badania wykazały u niej nieodwracalny uraz mózgu. Podłączono ją do aparatury podtrzymującej życie. Mózg Grace przestał jednak funkcjonować i następnego dnia o godzinie 22:10 aparatura została wyłączona. Księżniczka Stefania odniosła niewielkie obrażenia, nie uczestniczyła jednak w pogrzebie. Monakijska klinika została przemianowana na klinikę imienia księżnej Grace.
Pogrzeb Grace Kelly odbył się 18 września 1982 w Katedrze Świętego Mikołaja w Monako. W ceremonii uczestniczyło czterystu gości, w tym reprezentanci zagranicznych delegacji. W imieniu brytyjskiej rodziny królewskiej do Monako przybyła księżna Walii, Diana, która sama zginęła w wypadku samochodowym piętnaście lat później. Książę Rainier, który nie ożenił się ponownie, po śmierci w 2005 roku został pochowany u boku swojej żony.
|
|
|
|
||
| Poprzednik Audrey Hepburn za Rzymskie wakacje |
Oscar dla Najlepszej aktorki pierwszoplanowej 1955 za Dziewczyna z prowincji |
Następca Anna Magnani za Tatuowana róża |
| Poprzednik Audrey Hepburn za Rzymskie wakacje |
Złoty Glob dla Najlepszej aktorki w filmie dramatycznym 1956 za Dziewczyna z prowincji |
Następca Anna Magnani za Tatuowana róża |
| Poprzednik Katy Jurado za W samo południe |
Złoty Glob dla Najlepszej aktorki drugoplanowej 1955 za Mogambo |
Następca Jan Sterling za Noc nad Pacyfikiem |
