SPG-9 – radzieckie lekkie działo bezodrzutowe oficjalnie klasyfikowane jako ciężki granatnik przeciwpancerny. Działo przystosowane jest do strzelania pociskami odłamkowymi OG-9W oraz przeciwpancernymi kumulacyjnymi PG-9W, podobnie jak armata 2A28 Grom montowana w BWP-1 (odpowiednio PG-15W i OG-15W). Amunicja ta klasyfikowana jest jako armatnia, chociaż posiada silnik rakietowy, który włącza się w odległości ok. 20 m od wylotu lufy po wystrzeleniu pocisku za pomocą zwykłego ładunku miotającego.
W Polsce na uzbrojeniu oddziałów powietrznodesantowych. Obecnie jest to już konstrukcja przestarzała, przy znacznej masie i dużych wymiarach ma siłę ognia mniejszą niż większość współczesnych granatników.
- SPG-9 - wersja standardowa
- SPG-9D - wersja z podstawą wyposażoną w koła
- SPG-9M - wersja zmodernizowana. Posiada podstawę do montażu celownika noktowizyjnego typu 1PN52, teleskopową nogę przednią podstawy i składany chwyt transportowy.
[edytuj] Dane taktyczno-techniczne
Dane taktyczno-techniczne granatnika SPG-9
| Wzór |
SPG-9 |
| Kaliber |
73 mm |
Masa broni niezaładowanej
na podstawie/na podstawie z zamocowanymi kołami (kg) |
47,5/59,5 |
| Długość broni (mm) |
2110 |
| Długość lufy (mm) |
850 |
| Kąt ostrzału w płaszczyźnie pionowej |
-30 do +70 |
| Czas przejścia w położenie bojowe (s) |
~ 30 |
| Obsługa |
4 osoby |
Dane taktyczno-techniczne amunicji granatnika SPG-9
| Wzór |
PG-9 |
OG-9 |
| Rodzaj |
przeciwpancerny-kumulacyjny |
odłamkowy |
| Kaliber |
73 mm |
73 mm |
| Masa naboju |
4,39 |
? |
| Masa pocisku (kg) |
2,53 |
? |
| Długość naboju (mm) |
670 |
? |
| Prędkość wylotowa/maksymalna (m/s) |
435/700 |
? |
| Przebijalność (mm) |
~ 400 |
- |
| Zasięg efektywny/maksymalny (m) |
500/1300 |
-/4500 |
[edytuj] Bibliografia
[edytuj] Linki zewnętrzne
Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
ZSRR
Multimedia w Wikimedia Commons
