| Granica międzypaństwowa | |
| Państwa graniczące | |
| Okres istnienia | od 1920 do 1939 |
| W obecnym przebiegu | |
| Długość | 139[1] km |
Granica polsko-gdańska – istniejąca w okresie międzywojennym (1920-1939) granica państwowa o długości 139 km[1][2] pomiędzy Polską i Wolnym Miastem Gdańskiem.
Spis treści |
Granica została wytyczona przez mocarstwa zachodnie, które powołały do życia Wolne Miasto Gdańsk. Art. 100 traktatu wersalskiego określił granice Wolnego Miasta Gdańska.
Przebiegała tak jak granice niemieckich powiatów sprzed I wojny światowej: północna granica powiatu tczewskiego i wschodnia powiatów wejherowskiego i kartuskiego. Wyjątkiem było miasto Sopot, które pomimo przynależności przed wojną do tego ostatniego, włączono w skład Wolnego miasta, ze względu na dominację ludności niemieckiej i położenie blisko granic powiatu gdańskiego. Ostatni, nadmorski odcinek granicy to potok Swelina.
Na granicy zostały ustawione granitowe słupy graniczne z napisem Traite de Versailles / 28 Juin 1919 i literami P. od strony Polski, F.D. od strony Wolnego Miasta i D. od strony Niemiec. Słupy oznaczone były literą sekcji (od A do G) i kolejnym numerem.
Weißenberg – miejsce styku trzech granic (polska, niemiecka, gdańska).
|
|||||||||||||||||