Growl

Robert Pląskowski z zespołu Desdemona wykonujacy growling

Growl (wymowa [graʊl]; ang. warczeć) – technika wokalna znana z bardziej ekstremalnych odmian muzyki metalowej. Jako pierwszy określono tak agresywny śpiew Conrada Lanta (Cronosa) z thrash/black metalowego zespołu Venom^{[potrzebne źródło]}. Obecnie jednak używa się tej nazwy w stosunku do jeszcze bardziej ekstremalnych form ekspresji wokalnej.

Growlem śpiewa się korzystając z przepony. Nie jest możliwe śpiewanie samym gardłem, ponieważ spowodowałoby zmęczenie strun głosowych, uniemożliwiające mówienie. Właśnie dlatego growl wymaga specjalnej techniki oraz długiego treningu. Growl, wbrew pozorom, jest bardzo trudną techniką i osiągnięcie perfekcji jest czasochłonne.

Growlem określa się wokale:

• wielu zespołów deathmetalowych/grindcore'owych – zwykle niski, gardłowy ryk (np. Deicide, Cannibal Corpse, Opeth) lub też ryk, skrzek czy krzyk (Cradle of Filth, Possessed).

W przypadku zespołów szwedzkich (np. Entombed, Dismember) wokale są zwykle bardzo krzykliwe. Częste jest również łączenie tych metod, nawet studyjne nakładanie czy sprzętowa modulacja głosu.

• czasem do growlu zalicza się też blackmetalowy wokal – charkot/skrzek z wrzaskiem, sykiem czy rykiem (np. Bathory, Mayhem, Darkthrone, Burzum, Satyricon);
• podgatunkiem growli są screamy, czyli krzyki gardłowe w wyższych rejestrach głosu bądź falsetem^{[potrzebne źródło]}.

Znane są również damskie growle np. w wykonaniu Angeli Gossow z Arch Enemy, Alissy White-Gluz z The Agonist, Maszy "Scream" Archipowej z Arkony, Marty Meger-Jakubskiej z Enter Chaos lub Weroniki Zbieg z Totem/Sceptic czy Otep Shamaya z grupy Otep.