Spis treści |
Grupa – jedna ze struktur algebraicznych: zbiór niepusty, na którym określono pewne łączne działanie dwuargumentowe, dla którego istnieje element odwrotny do każdego elementu oraz element neutralny[1]. Można powiedzieć, że grupą jest monoid, w którym każdy element ma element odwrotny. Dział matematyki badający własności grup nazywa się teorią grup.
| Zasugerowano, aby ten artykuł (lub sekcję) zintegrować z artykułem teoria grup. (dyskusja) |
Jako pierwsi grupy (nie posługując się jeszcze ustaloną nazwą) rozważali Lagrange i Ruffini, którzy przy rozwiązywaniu równań algebraicznych za pomocą pierwiastników badali grupy permutacji zbiorów skończonych. Badania te były kontynuowane przez Nielsa Abela (1824) i Évariste'a Galois, w którego pracach (1830) pojęcie grupy zostało wprowadzone świadomie (jako grupa przekształceń). Niezależnie i z innych przyczyn teoria grup pojawiła się w geometrii jako sposób klasyfikacji różnych geometrii, które pojawiły się w XIX wieku. Problem ustalenia związków między nimi rozwiązał w 1872 roku Felix Klein w Programie erlangeńskim, przyjmując za podstawę pojęcie grupy przekształceń. Trzecim źródłem pojęcia grupy jest teoria liczb. Gauss w swojej pracy Disquisitiones Arithmeticae (Rozważania arytmetyczne) zajmuje się addytywnymi i multiplikatywnymi grupami reszt modulo
stosując rozumowania teorii grup. Jako pierwszy nazwy groupe użył Galois podczas określania niektórych własności grup permutacji zbiorów skończonych odnosząc je jednak raczej do samego zbioru. Opracowane przez niego własności posłużyły następnie Arthurowi Cayleyowi w 1854 do zdefiniowania abstrakcyjnego pojęcia grupy[2].
Grupą nazywamy zbiór
z działaniem dwuargumentowym spełniającym następujące warunki:
zapewniający łączność działania
, gdzie
nazywamy elementem neutralnym działania,
, gdzie
nazywamy elementem odwrotnym do elementu
. Element odwrotny jest oznaczany przez
.Jeżeli działanie w grupie
spełnia warunek: :
, to grupę
nazywamy grupą przemienną bądź abelową.
takiego elementu
, który spełnia warunek:
[5].
mają sens bez użycia nawiasów, gdyż niezależnie od położenia nawiasów wynik działania jest taki sam.
i
są dwoma elementami neutralnymi grupy, to:
.
są dwoma elementami odwrotnymi do
, to:
oznacza element odwrotny do
:
(operacja 1-arna przyporządkowująca każdemu elementowi grupy jego element odwrotny jest inwolucją).Grupą nazywamy zbiór
z trzema działaniami dwuargumentowymi ab, a\b i a/b spełniającymi następujące warunki[6]:
,
,
.
[7].
, to:
,
,
[8].
.Istnieją dwa główne sposoby zapisu grup: multyplikatywny, w którym korzysta się z symboliki mnożenia, oraz addytywny, wykorzystujący oznaczenia używane w dodawaniu. W zapisie multyplikatywnym, tak jak w zwykłym mnożeniu, znak kropki zwykle opuszcza się. Również samo działanie w grupie otrzymuje wtedy nazwę odpowiednio mnożenia lub dodawania. W tabelce znajdują się standardowe oznaczenia i nazwy dla obu rodzajów zapisu.
| zapis multyplikatywny | zapis addytywny | |
|---|---|---|
| działanie | (mnożenie) |
(dodawanie) |
element odwrotny do ![]() |
(odwrotność) |
(element przeciwny) |
| element neutralny | (jedynka) lub ![]() |
(zero) |
-krotne działanie elementu |
(potęga) |
(wielokrotność) |
| iloczyn prosty/suma prosta | ![]() |
![]() |
Warto pamiętać, iż zapis addytywny jest stosowany zwyczajowo w przypadku grup przemiennych (ma to swoje uzasadnienie w definicji pierścienia, czy ciała). W dalszej części artykułu stosowany będzie zapis multyplikatywny.
Niech
będzie dowolnym zbiorem z określonym na nim działaniem dwuargumentowym
. Gdy spełniona jest tylko część aksjomatów grupy, otrzymuje się szereg podobnych struktur badanych w matematyce.
jest:
jest łączne,
półgrupy ma element neutralny; nazywa się je także „półgrupą z jedynką”,
w quasi-grupie ma element neutralny.
w grupie jest przemienne.Moc zbioru elementów grupy
nazywamy jej rzędem i oznaczamy przez
lub
. Jeżeli rząd grupy jest skończony, to grupę nazywamy grupą skończoną. W przeciwnym wypadku jest to grupa nieskończona[10].
Niech
będzie grupą i
. Niech
będzie rodziną wszystkich podgrup
grupy
takich, że
. Grupa
jest najmniejszą (w sensie zawierania) podgrupą grupy
zawierającą zbiór
. Podgrupę
nazywamy podgrupą grupy
, generowaną przez zbiór
.
Grupę generowaną przez zbiór
oznacza się przez
. Oczywiście
. Gdy
, to
oznaczamy
i nazywamy podgrupą cykliczną generowaną przez
.
Jeśli dla podzbioru
mamy
, to mówimy, że
jest zbiorem generatorów grupy
lub
generuje
. Oczywiście
.
Niech
będzie grupą i
. Wtedy:
.Oczywiście, jeśli
, to 
Jeśli
jest zbiorem skończonym oraz
, to mówimy, że
jest skończenie generowana.
Grupę generowaną przez zbiór jednoelementowy nazywamy grupą cykliczną.
Rzędem elementu
grupy skończonej
nazywa się najmniejsze takie
, że zachodzi
. Rząd elementu oznacza się przez
. Równoważnie: jest to rząd podgrupy generowanej przez dany element.
Niech
będzie grupą skończoną. Minimalnym (wiernym) stopniem tej grupy nazywamy najmniejszą liczbę
taką, że
, gdzie
jest grupą symetryczną rzędu
. Dowolne takie zawieranie nazywa się minimalną (wierną) reprezentacją grupy
. Minimalny stopień oznaczamy
.


, ponieważ
.Niech
będzie dowolnym pierścieniem (łącznym z jedynką, a nawet ciałem). Przez
oznaczać będziemy zbiór elementów odwracalnych tego pierścienia (jeżeli
jest ciałem, to
, gdzie
jest elementem neutralnym dodawania).
Grupę
nazywamy grupą addytywną ciała
, a grupę
grupą multiplikatywną tego ciała.
Zatem grupy
, czyli zbiory liczb wymiernych, rzeczywistych, zespolonych z działaniem dodawania w tych zbiorach, są grupami addytywnymi odpowiednio ciał: liczb wymiernych, rzeczywistych, zespolonych. Podobnie grupy
.
Grupą nieskończoną jest też zbiór liczb całkowitych z dodawaniem:
, nie jest nią jednak
– nie istnieje element odwrotny do elementu
.
Niech
będzie liczbą naturalną. Możemy wówczas wyróżnić grupy addytywną i multiplikatywną modulo
liczb całkowitych:
, czyli zbiór liczb całkowitych z przedziału
z działaniem dodawania modulo
(addytywna) oraz
, czyli zbiór liczb całkowitych z przedziału
, względnie pierwszych z
z działaniem mnożenia modulo
(multiplikatywna).
z działaniem mnożenia jest grupą izomorficzną z grupą cykliczną (z addytywną grupą klas reszt) 2-elementową, opisaną wyżej, dla n=2.
dowolnego zbioru
.
, czyli podzbiory odpowiednich ciał bez liczb ujemnych z naturalnym działaniem mnożenia.