Grupą Coxetera - grupa z wyróżnionym układem generatorów
, którego elementy spełniają następujący układ relacji:

gdzie
, czyli
dla dowolnego
,
dla
, przy czym
; dla
nie istnieje relacja między
a
[1].Nazwa pojęcia pochodzi od nazwiska Harolda Coxetera. Grupy tego rodzaju są rozważane w teorii grup dyskretnych jako uogólnienie grup odbić[2] generowanych przez odbicia względem hiperpowierzchni w przestrzeni euklidesowej. Każda grupa odbić jest grupą Coxetera, jeśli jej generatorami są odbicia względem hiperpowierzchni ograniczających wielościan fundamentalny.
Spis treści |
Macierz
, gdzie
nazywa się macierzą Coxetera danej grupy Coxetera. Macierz ta i sama grupa może być zadana za pomocą grafu Coxetera - grafu o wierzchołkach
, w którym wierzchołki
i
są połączone
-krotną krawędzią, jeśli
(w szczególności nie są w ogóle połączone, jeśli
) i są połączone grubą krawędzią, jeśli
. Czasem zamiast łączyć wierzchołki grafu krawędziami wielokrotnymi, łączy się je jedną krawędzią ze znakiem
nad nią.
, to mnożenie
przez
jest przemienne.
jest rzędem elementu
.
. Jej graf Coxetera:
jest grupą Coxetera względem generatorów
dla i = 1, 2, ... n - 1 (
jest transpozycją elementów
i
). Jej graf Coxetera:
jest:
jest grupą Coxetera względem generatorów:
H. S. M. Coxeter w roku 1934 znalazł wszystkie grupy odbić w n-wymiarowej przestrzeni euklidesowej
i wykazał, że są one grupami Coxetera[3]. W następnej pracy[4] wykazał, że każda skończona grupa Coxetera jest izomorficzna z pewną grupą odbić w
, której elementy mają wspólny punkt stały. W ten sposób otrzymał klasyfikację grup skończonych Coxetera.
Wśród nieskończonych grup Coxetera można wyróżnić grupy paraboliczne, izomorficzne z pewną grupą odbić w przestrzeni euklidesowej
i grupy hiperboliczne, izomorficzne z pewną grupą odbić przestrzeni hiperbolicznej
, elementy których nie mają wspólnej hiperpłaszczyzny niezmienniczej o wymiarze mniejszym od n (w przypadku hiperbolicznym za hiperpłaszczyznę należy uważać również punkt w nieskończoności[6]).
Wszystkie paraboliczne grupy Coxetera zostały znalezione przez H. S. M. Coxetera, który udowodnił, że są to afiniczne grupy Weyla z teorii półprostych grup Liego.
Jeśli przestrzeń jest n-wymiarową sferą, przestrzenią euklidesową lub przestrzenią hiperboliczną, to grupa odbić jest generowana przez odbicia ri względem hiperpowierzchni Hi, ograniczających wielościan fundamentalny P tej grupy. Względem tego układu generatorów grupa odbić jest grupą Coxetera o relacjach zdefiniowanych następująco:
i
przylegają do siebie i kąt między nimi jest równy
, to
, gdzie
,
i
nie przylegają do siebie, to
.Wielościany fundamentalne grup Coxetera nazywają się wielościanami Coxetera. Wielościanami Coxetera można wypełnić przestrzeń. Mają więc związek z parkietażami i krystalografią.



w przestrzeni 2-wymiarowej
. „J. London Math. Soc.”. 10, s. 21-25, 1935.