Grupa Operacyjna Bielsko

Grupa Operacyjna "Bielsko" (GO "Bielsko") – grupa operacyjna Wojska Polskiego II RP.

GO "Bielsko" powstała 23 marca 1939 roku. W kampanii wrześniowej 1939 walczyła w składzie Armii "Kraków". W nocy z 2 na 3 września 1939 GO "Bielsko" otrzymała kryptonim "Boruta". W jej skład przejściowo weszła m.in. 10 Brygada Kawalerii Zmotoryzowanej płk. Stanisława Maczka.

Organizacja i obsada personalna GO "Bielsko" we wrześniu 1939
Dowództwo

• dowódca - gen. bryg. Mieczysław Boruta-Spiechowicz
• dowódca artylerii - płk Ludwik Buczek
• oficer sztabu - mjr Stanisław Panek
• dowódca saperów - ppłk Leon Mecugoff

Sztab

• szef sztabu - ppłk dypl. Władysław Krawczyk
• szef Oddziału II - mjr dypl. Kazimierz Zboiński
• szef Oddziału III - kpt. dypl. Józef Kuropieska
• szef Oddziału IV (kwatermistrz) - mjr dypl. Stanisław Fieldorf
• dowódca łączności - mjr Jan Gustek
• kierownik kancelarii - kpt. Ignacy Borowski

Kwatera Główna

• komendant KG - kpt. Robert Bałowski
• 126 Pluton Pieszy Żandarmerii
• 207 Kompania Asystencyjna

6 Dywizja Piechoty

• dowódca - gen. bryg. Bernard Mond
• dowódca piechoty dywizyjnej - płk piech. Ignacy Misiąg

21 Dywizja Piechoty Górskiej

• dowódca - gen. bryg. Józef Kustroń
• dowódca piechoty dywizyjnej - wakat

45 Dywizja Piechoty (Rezerwowa)

• dowódca - gen. bryg. Henryk Krok-Paszkowski
• dowódca piechoty dywizyjnej - ?

1 Brygada Górska

• dowódca - płk dypl. Janusz Gaładyk

Odwody GO Bielsko:

• 3 batalion 12 Pułku Piechoty – Kęty,
• 51 Samodzielna Kompania Czołgów Rozpoznawczych – Zabrzeg pod Dziedzicami.

Załoga Oświęcimia:

• bataliony marszowe 73 i 75 Pułków Piechoty (z Grupy Operacyjnej "Śląsk") z działonem haubic;
• część saperów armii.

Lotnictwo wojskowe:

• klucz 4 samolotów myśliwskich (z 3 dywizjonu 2 Pułku Lotniczego) ppor. W. Króla na lotnisku Aleksandrowice pod Bielskiem;
• 23 eskadra obserwacyjna – lotnisko Palczowice pod Zatorem

Zobacz też

• Ordre de Bataille Wojska Polskiego 1 września 1939

Bibliografia

• Władysław Steblik, Armia "Kraków" 1939 , Warszawa, 1975.