Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Grzegorz IX

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Grzegorz IX
Gregorius Nonus
Ugolino Conti di Segni
Papież
Grzegorz IX
Herb Grzegorz IX
Data i miejsce urodzenia 1160 - 1170
Anagni
Data i miejsce śmierci 22 sierpnia 1241
Rzym
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Kreacja kardynalska grudzień 1198
Pontyfikat 19 marca 1227
Wikicytaty Grzegorz IX w Wikicytatach

Grzegorz IX (łac. Gregorius IX), właściwie Ugolino di Conti di Segni, (ur. ok. 1160/70[1] w Anagni – zm. 22 sierpnia 1241 w Rzymie) - papież w okresie od 1227 do 1241.

Następca Honoriusza III, całkowicie odziedziczył tradycje jakie pozostawili po sobie Grzegorz VII i jego wuj Innocenty III. W pełni kontynuował ich politykę papieskiej przewagi. Przypominał wuja jeśli chodzi o biegłą znajomość prawa, sprawność w prowadzeniu dyplomacji i bezkompromisowość.

Spis treści

[edytuj] Wczesne życie

Studiował w Paryżu i Bolonii. W grudniu 1198 został kardynałem-diakonem S. Eustachio, a w maju 1206 kardynałem-biskupem Ostia e Velletri. W 1217 został protektorem zakonu franciszkanów w Kurii Rzymskiej a w 1221 Dziekanem Św. Kolegium Kardynałów. W latach 1207-09 był legatem papieskim w Niemczech i Francji, a 1217-19 i 1221 w północnych Włoszech.

[edytuj] Pontyfikat

Wybrano go na papieża w dniu 19 marca 1227.

Jako papież był zdecydowanym zwolennikiem wypraw krzyżowych. Prowadził walkę z cesarzem Fryderykiem II, którego w 1227 ekskomunikował za zwłokę w podjęciu ślubowanej krucjaty. W czasie wyprawy Fryderyka do Palestyny (1228-29) Grzegorz zajął część Królestwa Sycylii i Neapolu, jednak wracający z wyprawy cesarz rozbił wojska papieskie. Te niepowodzenia skłoniły Grzegorza do zawarcia pokoju w San Germano (23 lipca 1230 i zdjęcia ekskomuniki z cesarza. Gdy Fryderyk II po zwycięskiej kampanii w Lombardii (1236-37) usiłował narzucić swe zwierzchnictwo Państwu Kościelnemu, Grzegorz sprzymierzył się z miastami włoskimi i wznowił wojnę z Fryderykiem. Najazd Fryderyka II na Sardynię, lenno papieskie, spowodował odnowienie ekskomuniki (1239) i nową wojnę. Zwołał na 1241 sobór, który miał potępić cesarza, Fryderyk nie dopuścił jednak do Rzymu delegatów zmierzających na sobór. W chwili, gdy wojska cesarskie stanęły u bram Rzymu, Grzegorz IX zakończył życie.

Bliski przyjaciel św. Franciszka z Asyżu i protektor franciszkanów oraz dominikanów, w 1228 kanonizował Franciszka, a w 1234 Dominika Guzmana. Ustalił reguły dla żeńskiej gałęzi zakonu franciszkanów - klarysek. W 1230 polecił skompilować Dekrety, zbiór prawa kanonicznego oparty na decyzjach soborowych i listach papieskich, promulgowany w 1234, pozostał do 1918 roku najważniejszym źródłem katolickiego prawa kościelnego. Popierał misje franciszkanów i dominikanów we wschodniej Europie oraz działalność zakonu krzyżackiego (w 1234 zatwierdził na ich rzecz nadania Konrada mazowieckiego). Był także autorem dzieł teologicznych.

Bezkompromisowo walczył z heretykami. W bulli Excomunicamus et anathematisamus z lutego 1231 roku zatwierdził zwyczaj stosowania kary śmierci w stosunku do "doskonałych", czyli przywódców katarskich. Kilka miesięcy później wprowadził oficjalnie urząd "inkwizytorów heretyckiej przewrotności" (inquisitores haereticae pravitatis), formalnie dając początek papieskiej inkwizycji. Z jego dekretów i bulli wynika, że jednym z celów powołania inkwizycji, oprócz skutecznego zwalczania herezji, było także niedopuszczenie do karania za nią osób niewinnych[2].

W 1239 roku potępił "księgi Talmudu jako zawierające wszelkiego rodzaju obelgi i bluźnierstwa przeciwko nauce chrześcijańskiej". Nakazał spalić owe księgi, by nie "roiło się od wielu strasznych herezji".

19 marca 1238 roku wydał bullę, w której książę szczeciński Bogusław I jest tytułowany księciem Kaszub (bulla potwierdzała nadanie przez księcia Bogusława posiadłości koło Stargardu Szczecińskiego na rzecz zakonu joannitów). Jest to pierwsza w historii wzmianka o Kaszubach.

[edytuj] Kardynałowie mianowani przez Grzegorza IX

Information icon.svg Osobny artykuł: Kardynałowie z nominacji Grzegorza IX.

Przypisy

  1. ↑ Starsze opracowania (np. The Catholic Encyclopedia z 1913 roku) podają, że Grzegorz IX urodził się około roku 1145, a więc w chwili wyboru miał już ponad 80 lat, a umierając zbliżał się do setki, jednak w świetle nowszych badań datę jego urodzin przesuwa się w okolice roku 1170 (Maleczek, s. 128 przyp. 19). Kazimierz Dopierała podaje datę pośrednią: ok. 1155.
  2. ↑ Np. w 1239 pozbawił urzędu północnofrancuskiego inkwizytora Roberta le Bourge, oskarżonego o nadużycia.

[edytuj] Bibliografia

p • d • e
Dziekani Kolegium Kardynałów
Lata 1130–1378
Wilhelm (1130–1137) • Corrado Demetri (1137–1138) • Gilles (1138–1139) • Corrado Demetri (1139–1153)• Imar (1153–1159) • Gregorio Centu (1159–1162) • Ubaldo de Lucca (1162–1181) • Konrad von Wittelsbach (1181–1200) • Ottaviano di Paoli (1200–1206) • Pietro Gallocia (1206–1211) • Giovanni di San Paolo (1211–1214) • Niccolo de Romanis (1214–1218) • Guido Papareschi (1218–1221) • Ugolino Conti di Segni (1221–1227) • Pelagio Galvani (1227–1230) • Jean d'Abbeville (1230–1237) • Jacques de Vitry (1237–1240) • Romano Bonaventura (1240–1243) • Rinaldo Conti di Jenne (1243–1254) • Odon de Châteauroux (1254–1273) • Jan z Toledo (1273–1275) • Pedro Julião (1275–1276) • Bertrand de Saint-Martin (1276–1278) • Ordoño Alvares (1278–1285) • Bentivenga da Bentivengi (1285–1289) • Latino Malabranca Orsini (1289–1294) • Gerardo Bianchi (1294–1302) • Giovanni Boccamazza (1302–1309) • Leonardo Patrasso (1309–1311) • Giovanni Mincio da Morrovalle (1311–1313) • Niccolo Alberti (1313–1321) • Berenger Fredol (1321–1323) • Berenguer Fredol (1323) • Guillaume Godin (1323–1336) • Pierre Desprès (1336–1361) • Élie de Talleyrand-Périgord (1361–1364) • Guy de Boulogne (1364–1373) • Angelic de Grimoard (1373–1378)
Obediencja „rzymska”
Pietro Corsini (1378–1381) • Philippe d'Alençon (1381–1397) • Pileo di Prata (1397–1400) • Angelo Acciaioli (1405–1408) • Enrico Minutoli (1408) • Antonio Correr (1408–1415)
Obediencja „awiniońska”
Angelic de Grimoard (1373–1388) • Pietro Corsini (1388–1405) • Gui de Malsec (1405–1409) • Jean Flandrin (1409–1415)
Obediencja „pizańska”
Gui de Malsec (1409–1412) • Jean de Brogny (1412–1415)
Lata 1415–1555
Angelo Correr (1415–1417) • Jean de Brogny (1417–1419) • Baldassare Cossa (1419) • Jean de Brogny (1419–1426) • Angelo d'Anna de Sommariva (1426–1428) • Giordano Orsini (1428–1438) • Antonio Correr (1438–1445) • Pierre de Foix (1445–1449) • Amadeusz Sabaudzki (1449–1451) • Pierre de Foix (1451–1464) • Bessarion (1464–1472) • Guillaume d'Estouteville (1472–1483) • Rodrigo Borgia (1483–1492) • Oliviero Carafa (1492–1511) • Raffaele Sansoni Riario (1511–1521) • Bernardino Lopez de Carvajal (1521–1523) • Francesco Soderini (1523–1524) • Niccolo Fieschi (1524) • Alessandro Farnese (1524–1534) • François Guillaume de Clermont (1534–1541) • Giovanni Domenico de Cupis (1541–1553) • Gian Pietro Carafa (1553–1555) • Louis de Bourbon de Vendôme (1555)
Lata od 1555
Jean du Bellay (1555–1560) • François de Tournon (1560–1562) • Rodolfo Pio di Carpi (1562–1564) • Francesco Pisani (1564–1570) • Giovanni Girolamo Morone (1570–1580) • Alessandro Farnese (1580–1589) • Giovanni Antonio Serbelloni (1589–1591) • Alfonso Gesualdo (1591–1603) • Tolomeo Gallio (1603–1607) • Domenico Pinelli (1607–1611) • François de Joyeuse (1611–1615) • Antonio Maria Galli (1615–1620) • Antonio Maria Sauli (1620–1623) • Francesco Maria Bourbon del Monte (1623–1626) • Ottavio Bandini (1626–1629) • Giovanni Battista Deti (1629–1630) • Domenico Ginnasi (1630–1639) • Carlo Emmanuele Pio (1639–1641) • Marcello Lante della Rovere (1641–1652) • Giulio Roma (1652) • Carlo de' Medici (1652–1666) • Francesco Barberini (1666–1679) • Cesare Facchinetti (1679–1683) • Niccolo Albergati-Ludovisi (1683–1687) • Alderano Cibo (1687–1700) • Emmanuel–Theodose de la Tour d'Auvergne de Bouillon (1700–1715) • Nicolò Acciaioli (1715–1719) • Fulvio Astalli (1719–1721) • Sebastiano Antonio Tanara (1721–1724) • Vincenzo Maria Orsini (1724) • Francesco del Giudice (1724–1725) • Fabrizio Paolucci (1725–1726) • Francesco Pignatelli (1726–1734) • Francesco Barberini (1734–1738) • Pietro Ottoboni (1738–1740) • Tommaso Ruffo (1740–1753) • Pietro Luigi Carafa (1753–1755) • Rainiero d'Elci (1755–1761) • Giuseppe Spinelli (1761–1763) • Carlo Alberto Guidoboni Cavalchini (1763–1774) • Giovanni Francesco Albani (1774–1803) • Henry Benedict Stuart (1803–1807) • Leonardo Antonelli (1807–1811) • Alessandro Mattei (1811–1820) • Giulio Maria della Somaglia (1820–1830) • Bartolomeo Pacca (1830–1844) • Lodovico Micara (1844–1847) • Vincenzo Macchi (1847–1860) • Mario Mattei (1860–1870) • Costantino Patrizi Naro (1870–1876) • Luigi Amat di San Filippo e Sorso (1876–1878) • Camillo di Pietro (1878–1884) • Carlo Sacconi (1884–1889) • Raffaele Monaco La Valletta (1889–1896) • Luigi Oreglia di Santo Stefano (1896–1913) • Serafino Vannutelli (1913–1915) • Vincenzo Vannutelli (1915–1930) • Gennaro Granito Pignatelli di Belmonte (1930–1948) • Francesco Marchetti Selvaggiani (1948–1951) • Eugène Tisserant (1951–1972) • Amleto Giovanni Cicognani (1972–1973) • Luigi Traglia (1974–1977) • Carlo Confalonieri (1977–1986) • Agnelo Rossi (1986–1993) • Bernardin Gantin (1993–2002) • Joseph Ratzinger (2002–2005) • Angelo Sodano (od 2005)
Poprzednik
Honoriusz III		 Emblem of Vatican City State.svg Papież Emblem of Vatican City State.svg Następca
Celestyn IV
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Grzegorz_IX&oldid=31083523”
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty