Gubernia estońska (ros. Эстляндская губерния, est. Eestimaa kubermang, niem. Gouvernement Estland) – jednostka administracyjna, gubernia Imperium Rosyjskiego, położona w północnej części obecnej Estonii.
Czasami spotykało się także określenie Księstwo Estonii, w carskiej tytulaturze znajdował się także tytuł księcia Estonii. Używana była także nazwa guberni rewelskiej, od Rewla, który był stolicą.
Do XIX wieku, mimo nastania oficjalnego panowania rosyjskiego, gubernia była samodzielnie rządzona przez bałtyckich Niemców reprezentowanych w Radzie Regionalnej (tzw. Landtag)[1].
Gubernia powstała po oficjalnym przejęciu, traktatem z Nystad, przez Rosję zdobycznego Księstwa Estonii w 1721.
12 kwietnia 1917 terytorium guberni zostało poszerzone na północną, zdominowaną przez Estończyków część guberni inflanckiej i przekształcone w Autonomiczną Gubernię Estońską. Rok później Estonia ogłosiła niepodległość.
[edytuj] Gubernatorzy
- 1710 – 1711 – Rudolph Felix Bauer (gubernator-generał)
- 1711 – 1719 – Aleksandr Mienszykow (gubernator-generał)
- 1719 – 1728 – Fiodor Apraksin (gubernator-generał)
- 1728 – 1736 – Friedrich Baron von Löwen
- 1736 – 1738 – Sebastian Ernst von Manstein
- 1738 – 1740 – Gustaf Otto Douglas
- 1740 – 1743 – Woldemar von Löwendahl
- 1743 – 1753 – Peter August Friedrich von Holstein-Beck
- 1753 – 1758 – Władimir Piotrowicz Dolgorukiy
- 1758 – 1775 – Peter August Friedrich von Holstein-Beck – gubernator-generał
- 1775 – 1792 – George Browne – gubernator-generał
- 1783 – 1786 – Georg Friedrich von Grotenhielm
- 1786 – 1797 – Heinrich Johann Baron von Wrangell
- 1797 – 1808 – Andreas von Langell
- 1808 – 1809 – Peter Friedrich Georg von Oldenburg (1784-1812)
- 1809 – 1811 – wakat
- 1811 – 1816 – Paul Friedrich August von Oldenburg (1783-1853)
- 1816 – 1819 – Berend Baron Üxküll
- 1819 – 1832 – Gotthard Wilhelm Baron Budberg von Bönninghausen
- 1832 – 1833 – Otto Wilhelm von Essen
- 1833 – 1841 – Paul Friedrich von Benckendorff
- 1842 – 1859 – Johann Christoph Engelbrecht von Grünewaldt
- 1859 – 1868 – Wilhelm Otto Cornelius Alexander Ulrich
- 1868 – 1870 – Michaił Nikołajewicz Galkin-Vraskoy
- 1870 – 1875 – Michaił Walentynowicz Shakhovskoiy-Glebov-Strezhnev
- 1875 – 1885 – Wiktor Piotrowicz Poliwanow
- 1885 – 1894 – Siergiej Władimirowicz
- 1894 – 1902 – Yefstafiy Nikolaiyevich Skalon
- 1902 – 1905 – Aleksiej Walerianowicz Bellegarde
- 1905 – Aleksiej Aleksandrowicz Łopuchin
- 1905 – 1906 – Mikołaj Gieorgiejewicz von Bünting
- 1906 – 1907 – Piotr Piotrowicz Bashilov
- 1907 – 1915 – Izmaił Władimirowicz Korostovetch
- 1915 – 1917 – Piotr Władimirowicz Veryovkin
Przypisy
[edytuj] Linki zewnętrzne
[edytuj] Bibliografia