Ten artykuł dotyczy gatunku piwa. Zobacz też:
Arthur Guinness – irlandzki przedsiębiorca, założyciel browaru St. James's Gate Brewery.
Właściwie nalana
pinta Guinnessa
Guinness – ciemne piwo górnej fermentacji typu stout, produkowane w 50 krajach na świecie i sprzedawane w 100[1]. Od lipca 2011 roku na rynku polskim Guinness dystrybuowany jest przez Grupę Żywiec[2].
Guinness to najpopularniejsze piwo w Irlandii, warzone w założonym przez Arthura Guinnessa browarze St. James's Gate Brewery w Dublinie. Piwo szybko zdobyło popularność na Wyspach Brytyjskich, a później na całym świecie. W 1833 roku firma była największym irlandzkim browarem, a pół wieku później produkowała już milion beczek piwa rocznie. Dziś na świecie wypija się 10 milionów kufli Guinnessa dziennie[3], a działający od ponad 250 lat browar jest jedną z największych i najbardziej znanych firm piwowarskich na całym globie. Obecnie Guinness jest częścią brytyjskiego koncernu Diageo.
[edytuj] Charakterystyka
Guinness to bardzo ciemne piwo, ze względu na kolor często nazywane czarnym towarem (z ang. the black stuff)[4]. Produkowane jest na bazie czterech składników: jęczmienia, wody, chmielu i drożdży. Oryginalny kolor oraz wyrazisty, słodko-gorzki smak zawdzięcza dodatkowi palonego słodu jęczmiennego. Gęsta, kremowa piana, z której słynie Guinness, powstaje dzięki napełnianiu beczek mieszaniną dwutlenku węgla i azotu – wpychają one trunek, nadając pianie trwałość[5]. Pinta Guinnessa zawiera 190 kilokalorii – to piwo jest mniej kaloryczne niż piwo jasne (0,5 l jasnego piwa zawiera ok. 215 kilokalorii). Jego receptura jest opatentowana i chroniona.
- Guinness Extra Stout (5% alkoholu, 11,67% brzeczki) - najbardziej zbliżony do piwa Extra Stout Porter, którego recepturę w 1821 roku opracował Arthur Guinness II[6]. Extra Stout to jeden z najbardziej cenionych gatunków Guinnessa, uznawany za filar sukcesu irlandzkiego browaru. Obecnie konfekcjonowany do butelek i puszek. Optymalna temperatura podawania to 12 stopni.
- Guinness Foreign Extra Stout (7,5% alkoholu, 17,48% brzeczki) - jedno z najmocniejszych piw Guinnessa, sprzedawane m.in. w Azji, Afryce i USA. Choć fermentacji i leżakowaniu poddawany jest poza granicami Irlandii, to zawsze powstaje na bazie niesfermentowanego koncentratu brzeczki chmielowej, produkowanej w browarze St. James's Gate[4]. Rozlewany do butelek i puszek. Najlepiej smakuje podawany w temperaturze pokojowej.
- Guinness Draught (4,2% alkoholu) - serwowany najczęściej w irlandzkich pubach, od 1988 roku dostępny również w puszkach i butelkach z unikalną technologią zachowania smaku. Zalecana temperatura podawania to 6 stopni.
- Guinness Extra Smooth (5,5% alkoholu) - wyłącznie butelkowany, przeznaczony na rynek afrykański (Ghana, Kamerun i Nigeria), gatunek będący próbą połączenia klasycznie wytrawnego Guinness Extra Stout i delikatnej piany charakterystycznej dla Guinness Draught[6].
- Guinness North Star - do skosztowania wyłącznie w Guinness Storehouse St. James's Gate Dublin[potrzebne źródło].
- Guinness Mid-Strength - o obniżonej zawartości alkoholu do 2,8%[7], testowany od 2006[8].
[edytuj] Ciekawostki
- nalanie tzw. perfekcyjnej pinty Guinnessa zajmuje dokładnie 119,53 sekundy,
- autorskim pomysłem technologów Guinnessa jest tzw. widget – napełniona ciekłym azotem plastikowa kulka umieszczana w butelkach i puszkach piwa, dzięki której powstaje gęsta piwna piana,
- symbolem Guinnessa jest złota harfa, będąca herbem Irlandii,
- w reklamach tego piwa bardzo często pojawia się tukan,
- słynna Księga rekordów Guinnessa powstała w 1954 roku z inicjatywy Hugh Beavera, ówczesnego dyrektora generalnego browaru St. James’s Gate,
- najbardziej znany irlandzki stout jest podstawą wielu koktajli i drinków, często wykorzystywany jest także jako składnik potraw w kuchni irlandzkiej i brytyjskiej,
- na terenie browaru działa Guinness Storehouse – turystyczna atrakcja, którą od 2000 roku odwiedziło ponad 9 mln gości[9],
- wyniki badan sugerują, ze Guinness może mieć działanie zbliżone do aspiryny i zapobiegać powstawaniu zakrzepów krwi prowadzących do zawałów serca[10].
Przypisy
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
