Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Gunice | |
| Państwo |  Polska |
| Województwo | zachodniopomorskie |
| Powiat | policki |
| Gmina | Police |
| Liczba ludności (2008) | 0 |
| Strefa numeracyjna | (+48) 91 |
| Tablice rejestracyjne | ZPL |
| SIMC | 0781144 |
|
Położenie na mapie Polski
  Gunice
|
|
| Na mapach: | |
Gunice – opuszczona osada (wieś) w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie polickim, w gminie Police na obszarze Puszczy Wkrzańskiej, miejscowość usytuowana jest nad rz. Gunicą, ok. 16 km na zachód od centrum Szczecina.
Spis treści |
Osada o przypuszczalnie wczesnośredniowiecznym rodowodzie. Od drugiej połowy XVIII w. istniały tu majątki rycerskie.
Gunice 27 kwietnia 1945 zajęły wojska radzieckie (2 Front Białoruski – 2 Armia Uderzeniowa) i zostały oddane pod administrację polską. Pierwsi polscy osadnicy pojawili się tu przed końcem 1945 r. Powstał tu dworek myśliwski Lasów Państwowych. (rozebrany w 1963 r.) Od lat 60. XX wieku osiedle stopniowo pustoszało, a część zabudowań rozebrano[1].
Przynależność polityczno-administracyjna Gunic[1]:
1815 – 1866: Związek Niemiecki, Królestwo Prus, prowincja Pomorze
1866 – 1871: Związek Północnoniemiecki, Królestwo Prus, prowincja Pomorze 1871 – 1918: Cesarstwo Niemieckie, Królestwo Prus, prowincja Pomorze
1919 – 1933: Rzesza Niemiecka (Republika Weimarska), kraj związkowy Prusy, prowincja Pomorze
1933 – 1945: III Rzesza, prowincja Pomorze
1945 – 1946: Enklawa Policka – obszar podległy Armii Czerwonej 1946 – 1952: Rzeczpospolita Polska (Polska Ludowa), województwo szczecińskie, powiat szczeciński 1952 – 1975: Polska Rzeczpospolita Ludowa, województwo szczecińskie, powiat szczeciński 1975 – 1989: Polska Rzeczpospolita Ludowa, województwo szczecińskie 1989 – 1998: Rzeczpospolita Polska, województwo szczecińskie 1999 – teraz: Rzeczpospolita Polska, województwo zachodniopomorskie , powiat policki, gmina PoliceDemografia[1]:
Niedaleko Gunic położony jest leśny cmentarz rodu Raminów, którzy przez długi czas byli właścicielami tego majątku. Na cmentarzyku znajduje się łącznie pięć nagrobków – przeważnie w formie naturalnych kamieni z odpowiednimi, bardzo lakonicznymi napisami. Tylko jeden nagrobek wykonany jest z tzw. "sztucznego kamienia". Zwraca uwagę brak symboliki religijnej na nagrobkach (zaledwie na jednym pomniku znajduje się zarys krzyża). Analiza inskrypcji na nagrobkach wskazuje, że w co najmniej dwóch przypadkach mamy do czynienia z grobami symbolicznymi (daty śmierci tych osób są późniejsze niż 1945 r.). Cmentarz przez wiele lat był zaniedbany, dopiero w 2005 r. z inicjatywy, mieszkającego w Niemczech, jednego z potomków rodu Raminów został uporządkowany i odnowiony.
Szlak "Puszcza Wkrzańska"[2].
|
|||||||||||||||||||
