Gustaw Daniłowski

Gustaw Daniłowski ps. lit. Władysław Orwid (ur. 14 lipca 1871 r. w Cywińsku w guberni kazańskiej - zm. 21 października 1927 r. w Warszawie) - pisarz, publicysta, działacz socjalistyczny i niepodległościowy.

Od 1895 r. członek Polskiej Partii Socjalistycznej. Wraz ze Stefanem Żeromskim organizował stowarzyszenie oświatowe "Światło" i Uniwersytet Ludowy. Brał udział w rewolucji 1905 r. Aresztowany 16 grudnia 1906 r. w Warszawie na konferencji PPS - Frakcji Rewolucyjnej. Zwolniony po kilku miesiącach, wyjechał do Krakowa. To rozpoczął aktywną działalność literacką i publicystyczną. Działał w Związku Walki Czynnej oraz Komisji Tymczasowej Skonfederowanych Stronnictw Niepodległościowych jako przedstawiciel PPS - Frakcji Rewolucyjnej.

Po wybuchu wojny wstąpił do I Brygady Legionów. W lipcu 1916 r. został wybrany w Warszawie radnym z listy PPS. Po odzyskaniu niepodległości do grudnia 1918 r. do grudnia 1922 r. był urzędnikiem do specjalnych poruczeń przy Naczelniku Państwa Józefie Piłsudskim. Po uchwale Rady Naczelnej PPS w maju 1927 r. krytykującej Józefa Piłsudskiego wystąpił z PPS. Pośmiertnie w 1931 r. odznaczony Krzyżem Niepodległości.

Ważniejsze prace

• Poezje, Warszawa 1902;
• Jaskółka, Warszawa 1907;
• Wrażenia więzienne, Lwów 1908;
• Stefan Okrzeja, Kraków-Warszawa 1910;
• Henryk Baron, Kraków-Warszawa 1910;
• Maria Magdalena, Warszawa 1912;
• Na stokach Cytadeli (Józef Mirecki), Warszawa 1916;
• Bandyci z Polskiej Partii Socjalistycznej, Lwów 1924.

Linki zewnętrzne

• Bandyci z Polskiej Partii Socjalistycznej, Lwów 1924 Na stronach Polskiej Biblioteki Internetowej

Bibliografia

• Słownik Biograficzny Działaczy Polskiego Ruchu Robotniczego" Tom 1, ISBN 83-05-11327-2