Gwiazdozbiór Perseusza

Perseusz
Nazwa łacińska	Perseus
Dopełniacz łaciński	Persei
Skrót nazwy łacińskiej	Per
Dane obserwacyjne (J2000)
Rektascensja	3 h 30 m
Deklinacja	+45°
Charakterystyka
Powierzchnia	615 stopni kw.
Liczba gwiazd o obserwowanej wielkości gwiazdowej < 3	5
Najjaśniejsza gwiazda	Mirfak (1,79m)
Gwiazdozbiory sąsiadujące	Kasjopeja Andromeda Trójkąt Baran Byk Woźnica Żyrafa
Roje meteorów	Perseidy
Widoczny na szerokościach geograficznych pomiędzy 45° S a 90° N.

Perseusz (łac. Perseus, dop. Persei, skrót Per) – gwiazdozbiór nieba północnego, najlepiej widoczny w szerokości geograficznej Polski podczas okresu jesiennego. Jest to jeden z 48 gwiazdozbiorów opisanych przez Ptolemeusza i jednocześnie jedną z 88 oficjalnych, współczesnych konstelacji.

Nazwa gwiazdozbioru pochodzi od Perseusza, który był herosem w mitologii greckiej. Gwiazdozbiory mitologicznie z nim powiązane to również Andromeda, Kasjopeja, Cefeusz, Pegaz oraz Wieloryb.

Swoim kształtem gwiazdozbiór przypomina grecką literę Pi – π. Przebiega przez niego pas Drogi Mlecznej. Gołym okiem można dostrzec ok. 90 gwiazd, w tym najjaśniejsze: Mirfak (α Persei, także znany jako Algenib) oraz Algol (β Persei).

W obrębie tego gwiazdozbioru leży radiant jednego z najaktywniejszych rojów meteorów – Perseidów – zwanych Łzami Świętego Wawrzyńca, gdyż jego występowanie jest najsilniejsze właśnie w okolicach dnia tego świętego, (10 sierpnia). Faktyczny szczyt roju ma miejsce 12 sierpnia, a częstotliwość obserwowanych zjawisk może dochodzić do ok. 90 w ciągu godziny.

Zobacz też

• lista gwiazd w gwiazdozbiorze Perseusza