Gwido III ze Spoleto

Gwido III ze Spoleto (ur. ?, zm. w 894) – książę Spoleto od 882, król Włoch od 889, koronowany na cesarza przez papieża Stefana V w 891.

Syn Lamberta z Nantes, księcia Spoleto i Adelajdy, córki Pepina. W czasie swego panowania powiększył terytorium księstwa odbierając ziemie państwu kościelnemu. Po pierwszej nieudanej próbie podbicia Friuli, pokonał Berengara, księcia Friuli w 889 roku, zostając tym samym królem Włoch. Dwa lata później zostaje koronowany na cesarza. Po koronacji utworzył dwie marchie. Jedną na północny-wschód od jeziora Garda, którą powierzył swemu wujowi Konradowi. Drugą, położona na północny-zachód od Ivrei, powierzył zaufanemu Oskarowi. Nakazał również papieżowi Formozusowi koronować na cesarza swego syna Lamberta.

Bibliografia

• Praca zbiorowa: Historia powszechna Tom 7 Od upadku cesarstwa rzymskiego do ekspansji islamu. Karol Wielki. T. 7. Mediaset Group SA, 2007, s. 574. ISBN 978-84-9819-814-0.