Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Gyula Bíró | ||
| Imię i nazwisko | Gyula Bíró | |
| Data i miejsce urodzenia |
10 maja 1890 Budapeszt, Austro-Węgry  |
|
| Data i miejsce śmierci |
1961 |
|
| Pozycja | pomocnik | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1905–1916 | MTK | |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1906–1916 |  Węgry |
36 (6) |
Gyula Bíró (ur. 10 maja 1890, zm. 1961) – węgierski piłkarz i trener.
Z wykształcenia był inżynierem. Występował w klubie MTK, z którym dwukrotnie został mistrzem Węgier (1908, 1914) oraz czterokrotnie wywalczył puchar kraju (1910, 1911, 1912, 1914)[1]. Początkowo grał na pozycji bramkarza, następnie prawoskrzydłowego, później obrońcy i pomocnika[2].
W reprezentacji Węgier zadebiutował mając 16 lat. W barwach narodowych występował do 1916 roku, rozegrał w tym czasie 36 meczów i strzelił trzy gole – dwa w spotkaniach z Austrią i jednego w pojedynku ze Szwajcarią[3]. Ponadto w 1912 roku brał udział w igrzyskach olimpijskich w Sztokholmie – w turnieju piłkarskim wystąpił w trzech meczach[4].
Po zakończeniu kariery piłkarskiej został trenerem, początkowo pracował w MTK oraz w klubach niemieckich. Od 1922 roku do sierpnia 1923 był szkoleniowcem Makkabi Kraków. Następnie powrócił do MTK, zaś w marcu 1924 wybrano go trenerem reprezentacji Polski (funkcję kapitana związkowego pełnił wówczas Adam Obrubański). Był nim w dwóch oficjalnych meczach – przegranym 5:1 spotkaniu ze Szwecją oraz zakończonym porażką 0:5 pojedynku igrzysk olimpijskich w Paryżu z Węgrami[2].
W czerwcu 1924 został szkoleniowcem Warty Poznań, którą prowadził do jesieni 1925 roku. Następnie pracował m.in. w klubach z Austrii, Szwecji, Francji i Szwajcarii[2].
|
|||||||
