Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Współrzędne: 
00h24m20,2778s; -56°39'00,171"
| HD 2039 | |
| Dane obserwacyjne (J2000.0) | |
| Gwiazdozbiór | Feniks |
| Rektascensja | 00h 24m 20s |
| Deklinacja | -56° 39' 00" |
| Odległość | 293 ly (89,8 pc) |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Typ widmowy | G2/G3 IV-V |
| Masa | 0.98 ± 0.05 M☉ |
| Promień | 1,21 R☉ |
| Wiek | 6,7 mln lat |
| Jasność obserwowana | 9,00m |
| Jasność absolutna | 3,96 m |
| Temperatura | 5947 ± 39 K |
| Alternatywne oznaczenia | |
| CD-57° 71, HIP 1931, SAO 232025, TYC 8468-177-1 | |
HD 2039 — żółty karzeł lub żółty podolbrzym, położony w gwiazdozbiorze Feniksa. Gwiazda ta jest oddalona od Ziemi o około 330 lat świetlnych i nie jest widoczna gołym okiem. W 2002 roku na orbicie HD 2039 odkryto planetę o masie co najmniej trzech mas Jowisza. Planeta ta, która otrzymała nazwę HD 2039 b, była setną odkrytą egzoplanetą.
Spis treści |
Oznaczenie HD 2039 pochodzi z katalogu Henry'ego Drapera[1]. W odróżnieniu od widocznych gołym okiem gwiazd takich jak Syriusz, Procjon czy Aldebaran, HD 2039 nie ma nazwy potocznej.
HD 2039 jest stabilną[2] gwiazdą typu widmowego G, co oznacza, że świeci białym światłem, takim, jak Słońce. Pod względem masy gwiazda jest niemal identyczna[3], natomiast jej promień jest mniej więcej o 20% większy od słonecznego[3]. HD 2039 jest nieco gorętsza od Słońca, a jej temperatura efektywna wynosi 5947K[3]. HD 2039 ma wysoką metaliczność, 0,1 ± 0.16 [Fe/H], co zwróciło na nią uwagę astrofizyków[2].
Obserwowana wielkość gwiazdowa HD 2039 wynosi 9m[4]; oznacza to, że ciało nie jest widoczne gołym okiem, może być jednak obserwowane przez teleskop[5], absolutna wielkość gwiazdowa wynosi 3,96m[6] (dla porównania, dla Słońca ta wartość wynosi 4,83m). Wiek gwiazdy szacowany jest na 6,7 milionów lat[6].
HD 2039 znajduje się w mniej więcej takiej samej odległości, jak druga najjaśniejsza gwiazda nocnego nieba – Kanopus[7].
W 2002 zespół Anglo-Australian Planet Search odkrył planetę okrążającą HD 2039 po niezwykle ekscentrycznej orbicie[2]. Minimalna masa planety wynosi co najmniej trzy masy Jowisza, a jej okres orbitalny – ponad trzy lata. Planeta okrąża gwiazdę w odległości około dwóch AU[8], czyli dwa razy większej niż odległość, w jakiej Ziemia okrąża Słońce.
Odkrycie planety nie było ogłoszone w mediach popularnonaukowych, odkrywcy nie wydali oficjalnego komunikatu prasowego. Fakt, że była to setna odkryta planeta pozasłoneczna, został później zweryfikowany przez środowisko naukowe[9].
| Towarzysz |
Masa (MJ) |
Okres orbitalny (dni) |
Półoś wielka (j.a.) |
Ekscentryczność |
|---|---|---|---|---|
| b | 3.37 ± 0.49 | 1120 ± 23 | 2.23 ± 0.13 | 0.715 ± 0.046 |
