Haakon Sigurdsson

Obraz Christiana Krohga przedstawiający Haakona Sigurdssona

Haakon Sigurdsson Jarl, staronord. Hákon Sigurðsson, norw. Håkon Sigurdsson (zm. 995) – syn Sigurda Haakonssona, jarl norweskiego regionu Lade i król norweski w latach 976-995.

Haakon został władcą, po śmierci swojego ojca, zamordowanego przez króla Haralda II w 961.

Harald II został zamordowany w 971. Po jego śmierci, Haakon Jarl rządził Norwegią jako wasal Haralda Sinozębego, jednak w rzeczywistości, posiadał nieograniczoną władzę w królestwie. W czasie swoich rządów dokonał ataku na Götalandię, gdzie zamordował tamtejszego władcę Jarla Ottara.

Haakon był gorliwym wyznawcą nordyckich bóstw i kiedy około roku 975, Harald Sinozęby próbował siłą dokonać na nim chrystianizacji, Haakon zerwał posłuszeństwo wobec Danii. Duński atak został odparty w 986 podczas bitwy pod Hjörungavágr.

W 995 do Norwegii powrócił prawnuk Haralda I Pięknowłosego – Olaf I Tryggvason. W tym czasie, Haakon szybko utracił poparcie w społeczeństwie i został zamordowany przez swojego przyjaciela i jednocześnie podwładnego Þormóðra Karkra. Jego dwaj synowie Eryk i Sven uciekli do Szwecji.

Poprzednik Harald II Szara Opończa

Król Norwegii 976-995

Następca Olaf I Tryggvason