Pojęcie hali ma dwa znaczenia:
Hala w rozumieniu botanicznym to zbiorowisko trawiaste charakterystyczne dla obszaru Alp i gór Europy Środkowej. Występowanie hal związane jest z piętrowym układem roślinności. W Tatrach hale występują w piętrze halnym, powyżej piętra kosówki (ok. 1800-2300 m n.p.m.). Ich roślinność stanowią charakterystyczne gatunki wysokogórskich traw, turzyc, roślin poduszkowych i rozetkowych, krzewinek (m.in. dębik ośmiopłatkowy, wierzba zielna), mchów i in. Na podłożu granitowym dominuje zespół situ skuciny i boimki dwurzędowej.
Hala w rozumieniu pasterskim w Tatrach oznaczała cały, położony w górach obszar nadający się do wypasu i należący do jednego właściciela, lub grupy właścicieli, często też od niego brała swoją nazwę, np. Hala Goryczkowa, Hala Gąsienicowa. Oprócz właściwego piętra halnego powyżej kosodrzewiny hala obejmowała także polany, płaśnie, równie, upłazy, piarżyska, obszary zarośnięte kosodrzewiną, a nawet las znajdujący się na jej obszarze. Tak rozumiane hale sięgały od regla dolnego po szczyty gór. Np. Hala Upłaz ciągnęła się od wysokości nieco ponad 1000 m n.p.m. aż po szczyt Ciemniaka.